عفـونـت هـای منتقــله

عفونتهاي منتقله از راه تماس جنسي رايج ترين بيماريهاي عفوني است وبيشترين مشكلات سلامت عمومي را به همراه دارد.

بيماريهاي منتقله از راه جنسي را به طور كلي به عفونت هايي كه از راه تماس جنسي ايجاد مي شود گويند.بعضي از اين عفونت ها مي توانند از طريق غير جنسي از جمله در دوران بارداري يا هنگام زايمان از مادر به نوزاد يا از طريق تزريق خون يا سوزن مشترك منتقل شوند.انتقال بيماريهاي جنسي ممكن است از افراد به ظاهر سالم يا افرادي كه از بيماري خود آگاهي ندارند صورت گيرد.بسياري از عفونتهاي منتقله جنسي هيچ علامتي ندارند.

علائم

عفونتهای منتقله از راه تماس جنسی طیف گسترده ای از علائم ونشانه ها را داراست که ممکن است تا ظهور عوارض آن در فرد یا همسر او از نظر دور بمانند،ازجمله:

• زخم یا برجستگی در ناحیه ژنیتال یا دهان یا رکتوم
• ادرار دردناک یا سوزش ادرار
  
• خروح ترشحات از آلت
• ترشحات واژن(مهبل)
• خونریزی غیر معمول واژن(مهبل)
• زخم وتورم غدد لنفاوی به خصوص در کشاله ران گاهی اوقات با گستردگی بیشتر

دلایل
باکتریایی(سوزاک،سیفلیس،کل� �میدیا)،انگل(تریکومونیاز)،و یروس(ویروس پاپیلومای انسانی،هرپس تناسلی،ایدز)

تشخيص
تست هاي آزمايشگاهي از جمله آزمایش خون،نمونه ادرار و نمونه مايعات در تشخيص مراحل اوليه عفونت باكتريايي وبرخي بيماريهاي منتقله جنسي ويروسي استفاده مي شود

عوارض

عوارض احتمالي عبارتند از:

• عود كردن زخم هاي تناسلي
• گسترش ضايعات قرمز پوستي
• درد در هنگام نزديكي
• درد،قرمزي وتورم كيسه بيضه
• درد لگن
• آبسه كشاله ران
• التهاب چشم
• بيماريهاي التهابي لگن
• ناباروري(نازایی)
• سرطان دهانه رحم
• سرطان هاي ديگر از جمله لنفوم وابسته بهhiv (ایدز)وسرطان هاي مقعد وركتوم مرتبط با hpv(ویروس پاپیلومای انسانی)
• بسياري از نقص هاي هنگام تولد به دلیل انتقال از مادر به جنين

درمان
درمان سريع مي تواند به پيشگيري از عوارض ناشي از برخي از بيماريهاي منتقله جنسي كمك كند.
عفونتهاي منتقله جنسي باكتريايي به آساني درمان مي شوند اما عفونتهاي ويروسي را مي توان كنترل کرد ولی هميشه درمان نمي شوند.درمان فوري افراد باردار مبتلا به عفونتهاي منتقله جنسي مي تواند به پيشگيري يا كاهش خطر ابتلا به عفونت در نوزاد منجر شود.بسته به نوع عفونت درمان آنتي بيوتيكی یا ضد ويروسي صورت مي گيرد.

پریاپیســم چیست ؟

اگر به این درد جنسی مبتلا شوید بلافاصله باید درمان شوید و به پزشک مراجعه کنید و ...

پریاپیسم به معنای نعوظ طولانی‌مدت، ناخواسته و مداوم آلت تناسلی مردان است که ناشی از تحریک یا برانگیختگی جنسی نیست و معمولا دردناک است.

این عارضه اگرچه شایع نیست اما نیاز به درمان طبی فوری دارد و در غیر این صورت به آسیب بافتی می‌انجامد و در نتیجه، فرد در آینده، هنگام برانگیختگی جنسی، نعوظ نخواهد داشت. پریاپیسم بیش از همه در پسران 5 تا 10 سال و مردان 20 تا 50 سال دیده می‌شود.....

پریاپیسم انواع متعددی دارد که در هر یک از این انواع، علایم بیماری تا حدی متفاوت‌اند:


پریاپیسم ایسکمیک

پریاپیسم ایسکمیک یا پریاپیسم با جریان خون کم، نوعی از این بیماری است که در نتیجه اشکال در خروج خون از آلت تناسلی رخ می‌دهد.

• علایم: نعوظ‌های ناخواسته‌ای که بیش از 4ساعت به طول می‌‌انجامد و تنه آلت سفت می‌شود اما معمولا نوک آن (حشفه) نرم می‌ماند. این نوع، بسیار دردناک است.


پریاپیسم غیرایسکمیک

این نوع هنگامی رخ می‌دهد که مقدار زیادی خون به داخل آلت تناسلی وارد می‌شود.

• علایم: نعوظ ناخواسته‌ای که دست کم 4ساعت به طول می‌انجامد، بدون سفتی تنه آلت. نعوظی که به تحریک جنسی مرتبط نیست یا پس از تحریک جنسی بیش از حد تداوم پیدا می‌کند و معمولا بدون درد است.


پریاپیسم عودکننده

پریاپیسم عودکننده، شکلی از پریاپیسم ایسکمیک است که فروکش کرده و دوباره عود می‌کند.

• علایم: این نوع معمولا دردناک است و عموما کمتر از 3 ساعت طول می‌کشد.


کی باید رفت دکتر؟

در صورتی که نعوظ بیش از 4ساعت طول بکشد باید به اورژانس بیمارستان مراجعه کرد.
اگر دچار نعوظ دردناک مداومی می‌شوید که خود به خود در کمتر از 4 ساعت برطرف می‌شود به پزشک مراجعه کنید تا با تجویز درمان از عود عارضه جلوگیری شود.


این مشکل چگونه ایجاد می‌شود؟

نعوظ به طور طبیعی در پاسخ به تحریک جسمی یا روانی رخ می‌دهد. این تحریک باعث می‌شود برخی از عروق خونی شل و گشاد شوند و جریان خون به بافت اسفنجی درون آلت افزایش یابد و رگ‌های خونی که جریان خون را از آلت تناسلی خارج می‌کنند، در نتیجه افزایش فشار بسته ‌شوند و خون درون آلت به دام بیفتد. در نتیجه آلت پر از خون می‌شود.
پس از پایان تحریک، خون به خارج از آلت جریان پیدا می‌کند و این اندام به حالت شل ابتدایی‌اش باز می‌گردد. پریاپیسم هنگامی رخ می‌دهد که بخشی از این سیستم، خون، رگ‌های خونی یا اعصاب کنترل‌کننده آنها دچار اشکال شده و جریان طبیعی خون مختل می‌شود. در نتیجه نعوظ ناخواسته‌ای به وجود می‌آید که ادامه پیدا می‌کند. بعضی بیماری‌ها با تاثیر بر هریک از سه بخش خون، رگ‌های خونی و اعصاب ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند.



برخی از شایع‌ترین عللی که منجر به بروز این مشکل جنسی می‌شوند، به شرح زیرند:

• بیماری‌های خونی:

بیماری‌های مربوط به خون در ایجاد پریاپیسم – معمولا نوع ایسکمیک آن- نقش دارند؛ یعنی به علت عدم توانایی خروج خون از آلت فرد دچار نعوظ ناخواسته می‌شود. از جمله این بیماری‌های خونی می‌توان به کم‌خونی سلول داسی شکل و لوسمی (سرطان خون) اشاره کرد.

• داروها:

معمولا پریاپیسم نوع ایسکمیک ممکن است عارضه جانبی برخی داروها باشد. از داروهایی که ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند، می‌توان به اینها اشاره کرد: داروهای خوراکی برای درمان اختلال نعوظ مانند سیلدنافیل (ویاگرا) و وردنافیل (لویترا).داروهای تزریق‌شده به آلت تناسلی برای درمان اشکال نعوظ مانند پاپاورین، داروهای ضدافسردگی مانند فلوکستین (پروزاک) و بوپروپیون (ولبوترین)، داروهای مورد استفاده برای درمان روان‌پریشی مانند ریسپریدون و اولنازاپین، داروهای ضداضطراب مانند دیازپام و داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین و هپارین.

• روان‌گردان‌های غیرمجاز:

برخی از داروهای غیرقانونی یا موادی که مورد سوءمصرف قرار می‌گیرند، ممکن است پریاپیسم ایجاد کنند؛ از جمله مصرف تفریحی داروهای درمان‌کننده اختلال نعوظ مانند ویاگرا، الکل، کوکایین، ماری‌جوانا یا اکستازی.

• جراحت‌ها:

یک علت شایع پریاپیسم غیرایسکمیک- نعوظ مداوم در نتیجه جریان خون زیاد به آلت تناسلی- ضربات یا جراحات وارده به دستگاه تناسلی، لگن یا میان‌دوراه- ناحیه میان قاعده آلت و مقعد است.

• سایر عوامل:

آسیب طناب نخاعی، بیماری‌های دستگاه عصبی مانند ام‌اس، بیماری‌های ‌متابولیک مانند دیابت و لخته‌های خونی، زهر حیوانات مانند زهر عقرب یا عنکبوت بیوه سیاه.

عوارض و عواقب

پریاپیسم ایسکمیک می‌تواند باعث عوارض وخیمی شود. خون به دام افتاده درون آلت تناسلی از اکسیژن تهی شده و باعث آسیب به بافت‌ها می‌شود. در صورتی که نعوظ بیش از 4 ساعت ادامه پیدا کند خون بدون اکسیژن شروع به نابود کردن بافت‌ها در آلت تناسلی می‌کند و در نهایت باعث اختلال نعوظ در فرد و از شکل افتادن آلت تناسلی می‌شود.

بعد از بچه دار شدن 15 خصوصیت فردی تغییر میکند

زندگی ما در چند مقطع دچار تغییرات زیادی میشود که یکی از این مقطع ها دوران بعد از بچه دار شدن است که در این دوران میشود گفت شخصیت و زندگی ما دچار تغییرات زیادی میشود که در این مطلب این تغییرات را برای شما قرار داده ایم.
تقریبا همه افراد وقتی می فهمند که قرار است شما بچه دار شوید، به شما هشدار می دهند که زندگی شما وقتی بچه دار می شوید تغییر می کند. شما پول کمتری خواهید داشت و همینطور خواب کمتر و در ضمن مسئولیت بسیار بیشتری متوجه شما خواهد شد اما وقتی مرکز توجه شما به کودک تازه متولد شده شما معطوف می شود، چیزهای زیادی برای جشن گرفتن وجود خواهد داشت که وقتی بچه دار می شوید تغییر می کند.


شما یک حس عجیب که هرگز آنرا تجربه نکرده اید، در درون خود کشف می کنید.

- شما احتیاج به کوک کردن ساعت خودتان ندارید-فرزند شما برنامه روزانه شما را تنظیم می کند.

- والدین خود را بیشتر دوست خواهید داشت و همچنین بیشتر به آنها احترام خواهید گذاشت.

- هر دردی که فرزند شما بکشد، بیشتر آن را شما تحمل خواهید کرد.

- دیگر برای شما مهم نخواهد بود که ساعت ۹ شب به رختخواب بروید.

- قلب شما بسیار راحت تر شکسته می شود و رقیق القلب تر خواهید شد.

- کشف می کند چیزهای زیادی در مورد یک دندان کوچکی که فرزند شما دارد می توانید صحبت کنید.

- شما در آینه به جای اینکه به صورت خود نگاه کنید به صورت فرزند خود نگاه می کنید.

- شما هیچ وقت از عکس العمل های هر چند طولانی کودکتان بیزاز نخواهید شد بلکه به هیحجان هم می آیید.

- فداکاریهایی که شما برای داشتن یک فرزند انجام می دهید بسیار بسیار بزرگتر از کارهایی است که شما برای کار بسیار مهم انجام می دهید.

- شما خواهید فهمید که راحتی فرزند شما، یک قدرت جادویی برای شما دارد.

- شما پی می برید چیزهایی که به نظر مهم می رسیدند اکنون در نظر شما معنی ندارد.

- شما پی می برید که عشق کاملا عجیبی در شما بوجود می آید.

- شما پی می برید که حتی اگر دیرتان شده باشد و وقت نداشته باشید ولی ترجیح می دهید که زمان بیشتری برای کودکتان برای بغل کردنش و بوسیدنش بزارید.

- در نهایت شما به خود احترام می گذارید.

عقیم شدن مردان و کرم ضد آفتاب

بتارگی پژوهشی درباره استفاده از کرم ضد آفتاب از سوی مردان و مالیدن آن روی پوست صورت گرفته که نتایجش نشان می‌دهد این کار به کاهش توانایی باروری مرد‌ها منجر می‌شود. ماده‌ای به نام بنزوفنون عامل اصلی این ناباروری محسوب می‌شود که با اثر گذاشتن بر هورمون‌های مردانه آقایان جلوی بچه‌دار شدن را می‌گیرد.

به نقل از دیلی میل، محققان بتازگی دریافته‌اند مواد شیمیایی موجود در ضد آفتاب‌ها که جلوی اشعه‌های فرا بنفش خورشید را می‌گیرند می‌توانند توانایی مردان را در فرزندآوری با مشکل مواجه کنند.
کار‌شناسان هشدار می‌دهند که وقتی این مواد جذب پوست شوند می‌توانند در هورمون‌های بدن مردها مداخله کنند و بر هورمون‌های مردانه اثر بگذارند.
«بنزوفنون» نوعی ترکیب شیمیایی است که معمولاً در شامپو‌ها، مرطوب کننده‌ها و دیگر مواد محافظ پوست و مو در برابر آسیب خورشید استفاده می‌شود. محققان با مطالعه ۵۰۲ زوج که قصد داشتند در فاصله ۴ سال بچه‌دار شوند دریافتند هنگامی که زنان در معرض این فیلترهای اشعه فرابنفش قرار گرفتند تأخیری در بارداریشان به وجود نیامد. اما به گونه‌ای عجیب، همین فیلتر بر باروری مردان اثرگذار بود؛ به‌طوری‌که در آزمایش‌ها تا ۳۰ درصد کاهش باروری در مردان مشاهده شد.

روی این قسمت کلیک کنید تا تصویر را در انداره واقعی 555در370پیکسل ببینید.


هنوز مشخص نیست که آیا این مواد بر کیفیت اسپرم آسیب می‌رساند یا به شیوه‌ای دیگر مانع باروری مردان می‌شود.
به گزارش جام جم سرا به نقل از سلامانه، محققان مؤسسه ملی سلامت کودک و توسعه انسانی گفته‌اند که استفاده از ضد آفتاب برای حفاظت پوست مهم است و ما قطعاً مردم را به استفاده مستمر از آن برای اجتناب از ابتلا به سرطان پوست تشویق می‌کنیم اما مردانی که توانایی باروری برایشان اهمیت دارد بهتر است بنوعی خود را کمتر در معرض فیلترهای اشعه فرابنفش بنزوفنون قرار دهند یا دست کم از محصولاتی که حاوی این مواد است استفاده نکنند و در صورت استفاده، پس از بازگشت به مکان سرپوشیده پوست خود را بشویند.
یافته‌های این مطالعه در ژورنال آمریکایی اپیدمیولوژی به چاپ رسیده است.

بارداری بدون آمادگی روانی ممنوع!

خانم‌ها باید از نظر جسمی و روانی خود را برای مادر شدن آماده کنند.
بارداری بدون آمادگی روانی ممنوع!
تحقیقات نشان داده که رابطه مادر و فرزندی از همان دوران جنینی شکل می‌گیرد و اگر مادری به هر دلیلی در دوران بارداری از بارداری خود ناراضی باشد و پیوند عاطفی لازم را با او برقرار نکند در آینده او و فرزندش با مشکلات بسیاری روبرو می‌شود.

دکتر حمید یوسفی، روانپزشک، در گفت‌وگو با «سلامانه» بر لزوم کسب آمادگی روانی پیش از بارداری تاکید کرد و گفت: «خانم‌ها باید از نظر جسمی و روانی خود را برای مادر شدن آماده کنند. آمادگی بدن خانم‌ها از نظر جسمی یعنی بررسی پزشکی او و انجام آزمایش‌های لازم برای ارزیابی سلامت تا در صورت لزوم درمان‌های لازم انجام شود، سپس برای باردار شدن برنامه‌ریزی کند. در ضمن اگر خانمی دچار بیماری روانی از قبیل افسردگی، اپیلپسی، اختلال دوقطبی و سایر موارد است، حتما باید آنها را درمان کند و سپس تحت‌نظر پزشک معالجش تصمیم به بارداری بگیرد.»

وی اولین مرحله در آمادگی روانی خانم‌ها برای بارداری را موضوع دلبستگی او به فرزند و پذیرش مادر شدن عنوان کرد و توضیح داد: «تحقیقات نشان داده که رابطه مادر و فرزندی از همان دوران جنینی شکل می‌گیرد و اگر مادری به هر دلیلی در دوران بارداری از بارداری خود ناراضی باشد و پیوند عاطفی لازم را با او برقرار نکند در آینده او و فرزندش با مشکلات بسیاری روبرو می‌شود.»
این روان‌پزشک در پایان به خانم‌ها توصیه کرد: «تا زمانی که توانایی دلبستگی به فرزند را در خود ندیده‌اند، اقدام به بارداری نکنند. مادر باید این نطفه که با سرعت بسیار اعجاب‌آور در حال رشد و تبدیل شدن به یک انسان است را بتواند با تمام وجود دوست داشته باشد و از این پدیده فیزیولوژی لذت ببرد.»

خرافات رایج درباره بارداری

بارداری چالش های مخصوص به خود را به همراه دارد و مطمئنا شما می خواهید
همه چیز را برای جنین در حال رشد به بهترین شکل انجام دهید. اما در حالی که
هر کس توصیه ای متفاوت به شما می کند، چطور می توانید بفهمید که کاری درست
یا نادرست است؟ باورها و فرض های نادرست درباره بارداری بسیار متداول است.
باور نادرست باوری است که علیرغم وجود شواهد متناقض با آن، همچنان ادامه
دارد در حالی که فرضیه های نادرست در غیاب شواهد علمی به حیات خود ادامه می
دهند.

امتناع از خوردن غذاهای پر ادویه

این باور که خوردن غذاهای پرادویه باعث تحریک زایمان می شود، نادرست است.
شواهد علمی نشان داده اند که زایمان با سیگنال های بیولوژیکی تحریک می شود
که بعضی از این سیگنال ها به خوبی قابل درک و بعضی دیگر نامشخص هستند. در
یک بارداری معمولی تا زمانی که شما از تغذیه مناسب برخوردار باشید، هیچ
مدرکی مبنی بر تاثیر نوع تغذیه بر تاریخ زایمان وجود ندارد.


رابطه میان ضربان قلب و جنسیت جنین

هیچ رابطه ای میان ضربان قلب جنین و جنسیت او وجود ندارد. این باور در
گذشته وجود داشته اما مطالعات علمی آن را رد کرده است. ضربان قلب جنین تحت
تاثیر رشد و حرکت او تغییر می کند. ضربان قلب جنین در ابتدا آرام تر است و
در حدود 8 تا 10 هفتگی ضربان قلب به 170 تا 200 در دقیقه می رسد. با به
نیمه رسیدن بارداری این تعداد به 120 تا 160 در دقیقه می رسد. با حرکت کردن
جنین ضربان قلب او بالاتر می رود و هیچ کدام از این تغییرات با جنسینت
جنین رابطه ای ندارد.


فقط یک روز در ماه امکان بارداری وجود دارد

تخمک انسان تنها 12 تا 24 ساعت زنده می ماند. اما به هر حال این به این
معنا نیست که تنها با یکبار نزدیکی در ماه می توان باردار شد. بلکه باید
نزدیکی در طول 6 روز تخمک گذاری ( 5 روز قبل و روز تخمک گذاری ) انجام شود و
بیشترین احتمال بارداری 2 روز قبل و روز تخمک گذاری است.


آیا لقاح در رحم صورت می گیرد

بارور شدن تخمک توسط اسپرم 10 تا 12 ساعت بعد از تخمک گذاری در لوله فالوپ
انجام می شود. لقاح در سوم بیرونی لوله فالوپ صورت می گیرد و در رحم اتفاق
نمی افتد.


رابطه خشکی و نرمی پوست دست با جنسیت جنین

این باور مبنی بر اینکه اگر دستتان خشک می شود، نوزاد پسر و اگر دستتان
مرطوب و نرم است نوزاد دختر است، اشتباه است. ارتباط وضعیت پوست دست شما
در دوران بارداری با جنسیت جنین از نظر علمی ثابت نشده است.


سوزش سردل و موهای جنین

این باور که سوزش زیاد سردل به معنی پرمویی جنین است کاملا نادرست است.
سوزش سردل به دلیل تحت فشار قرار گرفتن معده توسط جنین در حال رشد، اسید
معده راحت تر به عقب و از معده به سمت مری برمی گردد و باعث رفلاکس می شود.


شکل و فرم شکم و جنسیت جنین

جنسیت نوزاد را نمی توان بر مبنای شکل شکم حدس زد.


ناباروری در زنان بیشتر است

در حدود 50 درصد از ناباروری ها به مردان مربوط است. 30 درصد از ناباروری
ها کاملا به زنان، 30 درصد به مردان و 20 درصد به هردو و حدود 15 تا 20
درصد موارد نامشخص است.


آب و هوا و زایمان

ماه کامل یا آب و هوای بد احتمال زایمان را افزایش نمی دهد. تحقیقات نشان
داده اند که هیچگونه ارتباطی میان آب و هوای بد و طوفانی و یا وضعیت ماه و
زایمان زودرس وجود ندارد.


دلائل سقط جنین

بیشتر داستان هایی که در مورد سقط جنین وجود دارد، داستان های قدیمی هستند
که در آنها سقط جنین به هر دلیلی می تواند اتفاق بیفتد. این دلایل از استرس
گرفته تا نزدیکی، ورزش بیش از حد، سرنوشت بد و حتی تاثیرات ستاره ها و
سیاره ها متفاوت هستند. بسیاری از زنان باردار بعد از سقط جنین دچار احساس
گناه می شوند و فکر می کنند ممکن است کار نادرستی انجام داده اند و یا به
اندازه کافی از جنین محافظت نکرده اند که این اتفاق افتاده است. اما واقعیت
این است که در سه ماهه اول بارداری سقط جنین بسیار شایع است. در بیشتر
موارد علت سقط ناهنجاری کروموزومی یا ژنتیکی است که راهی برای جلوگیری از
آن وجود ندارد. علت سقط در سه ماهه دوم هم معمولا ناشناخته است.


تهوع صبحگاهی و جنسیت جنین

رابطه کمی میان تهوع صبحگاهی و جنسیت جنین وجود دارد. با آنکه بیشتر
متخصصین این نظریه را رد می کنند اما بعضی از تحقیقات نشان داده اند زنانی
که در دوران بارداری دچار تهوع شدید می شوند و حتی مجبور می شوند به
بیمارستان مراجعه کنند، تقریبا بیش از نصف آنها یعنی در حدود 53 تا 56 درصد
صاحب فرزند دختر می شوند و دوباره در بین کسانی که تهوع شدیدتری دارند
نسبت تولد پسر و دختر برابر است و اینکه آیا این مسئله در مورد موارد خفیف
تر هم صدق می کند یا خیر، هنوز ناشناخته است.


چرخه عادت ماهانه طبیعی

چرخه طبیعی عادت ماهانه می تواند از 21 تا 35 روز متفاوت باشد. این چرخه در
زنان مختلف، متفاوت است و تخمک گذاری حتی در زنانی که چرخه منظمی دارند،
همیشه در یک روز مشخص اتفاق نمی افتد.


قرار گرفتن در معرض اشعه ایکس در دوران بارداری

در حالی که باید از قرار گرفتن بدون دلیل در معرض تابش اشعه ایکس در دوران
بارداری اجتناب کرد اما در صورت نیاز به استفاده از اشعه درمانی برای تشخیص
بی ضرر است. تابش های مرتبط با اشعه ایکس درمانی زیر سطح ناامن هستند و
هیچ مدرکی دال بر مضر بودن آنها برای جنین وجود ندارد.


سمت چپ یا سمت راست رحم

آیا جنین دختر و پسر در جهت های مختلف رحم رشد می کنند؟ افسانه هایی مبنی
بر اینکه پسران در سمت راست و دختران در سمت چپ رحم رشد می کنند، وجود دارد
که قدمت آنها به قرن پنجم قبل از میلاد مسیح باز می گردد. این باور واقعیت
ندارد و جنسیت جنین به کروموزوم x یا y موجود در اسپرم در زمان لقاح
وابسته است و به محل لقاح در رحم ارتباطی ندارد.


نزدیکی و انجام تمرینات ورزشی به جنین آسیب می رساند

با رعایت محدودیت های مشخص، هیچ توصیه ای مبنی بر خودداری از نزدیکی یا
انجام تمرینات ورزشی در دوران بارداری وجود ندارد. جنین داخل رحم محافظت می
شود و به همین علت نزدیکی نمی تواند به او آسیبی برساند و انجام تمرینات
ملایم ورزشی نه تنها منع نشده است بلکه انجام آن در بارداری توصیه می شود
اما از آنجا که حرارت بیش از حد بدن می تواند به جنین در حال رشد آسیب
برساند، باید از ورزش در آب و هوای گرم اجتناب کنید. اگر بارداری به علت
خونریزی، احتمال زایمان زودرس و یا مشکلات دیگر همراه است، ممکن است پزشک
شما را از انجام برخی فعالیت های ورزشی خاص و مقاربت منع کند.


خوابیدن طاق باز در بارداری

یک تحقیق در سال 2011 در نیوزلند نشان داده است که مرده زایی در زنانی که
بعد از هفته 28 روی پهلوی چپ می خوابند، کمتر است. در مراحل بعدی بارداری،
فشار جنین و رحم که بزرگ شده اند به رگهای اصلی و پشتی فشار می آورند و
فشار خون را از پایین تنه به سمت قلب کاهش می دهند. این وضعیت می تواند در
شرایط زایمان به تاخیر افتاده، فشارخون بالا، ناکارآمدی کلیه ها و یا وجود
مشکل در رشد جنین خطرناک باشد.

به طور کلی این باور که خوابیدن طاق باز می تواند به جنین آسیب برساند هم
درست و هم نادرست است. برای زنانی که از نظر سلامتی در وضعیت مناسب و طبیعی
هستند، بهترین وضعیت خوابیدن، به ویژه در سه ماهه اول و دوم همان حالتی
است که بیشترین احساس راحتی را دارید.


حمام کردن (وان حمام) در دوران بارداری

نگرانی در مورد احتمال ورود عفونت از واژن به رحم از دهانه رحم، باعث چنین
توصیه هایی می شود اما هیچ خطر شناخته شده ای که با حمام کردن در بارداری
ارتباط داشته باشد، شناخته نشده است. درجه حرارت آب نباید بیشتر از 38 درجه
سانتیگراد باشد.

بهترین حالت رابطه جنسی برای باردار شدن

وضعیت سنتی یکی از بهترین وضعیت‌های رابطه‌ جنسی برای باردار شدن سریع‌تر است. این وضعیت برای بارداری مطلوب‌ترین حالت است—گرچه تقریباً در هر حالت از رابطه ‌جنسی می‌توان باردار شد.



روی این قسمت کلیک کنید تا تصویر را در انداره واقعی 650در338پیکسل ببینید.


در این وضعیت که جزء قدیمی‌ترین حالت‌ها برای رابطه‌ جنسی است، زن با پاهایی باز شده به پشت می‌خوابد و هر دو زانوی خود را خم می‌کند و کف پاها را محکم روی زمین قرار می‌دهد. سپس مرد روی او می‌خوابد. البته این حالت پایه مدل‌های دیگری هم دارد:
مثلاً زن یک یا هر دو پای خود را بلند می‌کند و مرد یا آنها را در دست می‌گیرد و یا آنها را روی شانه‌های خود قرار می‌دهد؛ یااینکه یکی یا هر دو زانوی خود را باز
می‌کند.

وضعیت سنتی بهترین حالت برای باردار شدن است زیرا بسیار راحت بوده و تماس دو بدن در آن بهتر است. دو طرف رودرروی هم هستند و تمام مدت می‌توانند همدیگر را بوسیده یا در آغوش گیرند. در این حالت زن می‌تواند آزادانه حرکت کند و مرد می‌تواند با بلند کردن خود با دست‌هایش یا بالا کشیدن بدنش بااستفاده از زانوهایش، بخشی از وزن خود را از روی زن بردارد.
برای لقاح نیز این حالت بهترین حالت برای باردار شدن است زیرا وقتی زن به پشت می‌خوابد، واژن رو به پایین است و رفتن اسپرم به داخل آن و گذشتن از گردنه رحم و وارد شدن به رحم راحت‌تر صورت می‌گیرد. یکی دیگر از فواید این حالت این است که این امکان را فراهم می‌کند که آلت مرد عمیق‌تر وارد واژن زن شود تا اسپرم بعد از انزال مستقیم‌تر وارد گردنه رحم شود.
وقتی می‌خواهید در بهترین حالت رابطه ‌جنسی باردار شوید، و احتمال باردار شدن خود را پس از انزال افزایش دهید، این نکات را رعایت کنید:
مرد باید آلت تناسلی خود را تا حد امکان بیشتر به عمق واژن فرو برده تا کمترین میزان از مایع انزال شده بیرون از واژن بریزد. پس از بیرون کشیدن آلت، مرد می‌تواند به آرامی دو لب دستگاه تناسلی زن را به سمت هم فشار دهد تا مایع انزال شده از آن بیرون نریزد.

زن باید برای ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بعدی همانطور به پشت دراز بکشد. بهتر است که زیر کمر او بالشی قرار گیرد تا لگن او کمی از روی زمین بلند شود.
طبیعی است که وقتی زن از جای خود بلند می‌شود کمی از مایع انزال شده از واژن بیرون بریزد اما این احتمال بارور شدن او را کاهش نمی‌دهد زیرا در این نقطه بیشتر اسپرم‌هاییکه در واژن مانده‌اند زنده نیستند. به همان دلیل، به پشت خوابیدن زن بیشتر از ۳۰ دقیقه احتمال بارور شدن زن را بیشتر نمی‌کند.
اگر دوست دارید تنوع بیشتری در رابطه‌جنسیتان باشد، می‌توانید از مدل‌های زیر برای باردار شدن استفاده کنید:



حالت های متنوع برای باردار شدن

خوابیدن دو طرف به پهلو کنار یکدیگر نیز یکی از راه‌های خوب برای آندسته از زوج‌هایی است که یکی از طرفین اضافه‌وزن یا کمردرد دارد. اینکار را می توانید هم به صورت
رو در رو و هم طوری که مرد از پشت زن را در آغوش گرفته و آلت خود را از پشت وارد واژن زن کند، انجام دهید.
دخول از پشت طوری است که مرد از پشت آلت جنسی خود را وارد واژن زن می‌کند. زن می‌تواند هم روی شکم دراز بکشد و هم روی زمین زانو بزند و یا به پهلو دراز بکشد. مرد پشت او می‌ایستد یا او نیز زانو می‌زند. این روش باعث می‌شود که اسپرم در گردنه رخم نیز ذخیره شود.

در استفاده از هرکدام از وضعیت‌ها، پس از انزال، زن می‌تواند هم روی شکم ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بخوابد یا به پشت برگشته و با بالا نگه داشتن لگن خود همانطور که در بالا
اشاره شد، دراز بکشد.
نیازی به گفتن نیست که وضعیت رابطه جنسی که برای باردار شدن انتخاب می‌کنید هرچه که باشد، باید از کاری که می‌کنید نهایت لذت را ببرید و این برایتان نباید به یک عادت یا امر عادی تبدیل شود.

انـواع دردهــای جنسی و درمـان آن هــا

عشق بازی یکی از لذت بخش ترین فعالیت های انسانی است. آنگاه که هم رایی و همراهی باشد، دو تنی که در هم می آویزند و در هم می پیچند، با ناز و نوازش، با بوس و کنار می آغازند. به تماس پوست ها و تن ها می رسند و آنگاه با فریادی ، اوج لذت و کامیابی خود را انگار به جهان اعلام می کنند. این بهترین حالت رابطه ی جنسی است .
این وضعیت ، اما در بسیاری از زوج ها ، وضعیتی آرمانی و دست نیافتنی باقی می ماند . بسیاری از عشق بازی ها ” میان- مایه ” ( médiocre) می مانند و پیش تر نمی روند . در آن نه اوج و فرازی هست و نه هم رایی و همراهی . زن و مرد ( در رابطه ی دو جنسی) « hétérosexuel »به کمترین یا به کم دردسرترین رضایت می دهند ، با هم می خوابند و تنش های عصبی را آرام میکنند. هر یک به دلایل گوناگون چنان دور از شادمانی جنسی هستند که هم آغوشی بیشتر به ادای وظیفه می نماید تا به عشق ورزی .

عشق که واژه ی بزرگی است ، معنای زندگی است ، به کناری نهاده می شود و آمیزش تسلابخش جای عشق بازی می نشیند .

بدتر از این هم هست . در این نوشته می خواهم به همین بدتر ها بپردازم :

انواع دردهای هنگام عشق ورزی در زن و مرد. این عشق ورزی های درد زا ، یا درد انگیز، تنها ناشی از گرفتاری های جسمی – فیزیکی ( organique) نیست بخش بزرگی ریشه در روان و رفتار و ارتباط ما با آن فرد مشخص دارد . همه را به خلاصه خواهیم دید .



آمیزش دردناک در زنان

حدود بیست در صد خانم هایی که به مطب ************ولوژی مراجعه می کنند از دردناکی آمیزش جنسی گله دارند ، در بیشتر موارد سبب این درد آماده نبودن زن برای پذیرش مرد در درون خود است . اگر بانو به اندازه ی کافی تحریک نشده باشد ، ماهیچه های زیر شکمی اش خوب شل نخواهد شد، مهبل ( vagin) خوب خیس و لزج نخواهد بود ، در چنین حالتی دخول ( pénétration) بی تردید ناخوشایند و شاید دردزا میشود . نوشتم که علت درد می تواند جسمی یا روانی باشد، در بسیاری افراد هر دو علت با هم وجود دارند.



۱- علت های جسمانی
هر بانویی که احساس درد در نزدیکی می کند بد نیست که ابتدا خودش کمی دستگاه جنسی اش را “معاینه ” کند ببیند آیا جای زخمی، جوش خوردگی ای، تغییر بافتی حس می کند یا نه ؟

می تواند با انگشت خود دریابد که آیا نقطه ی حساس و دردناکی در واژن وجود دارد ، قسمتی از واژن منقبض شده یا کشیدگی غیر عادی دارد؟

به دقت توجه کند :

– آیا درد تنها علامت است یا همراه با درد سوزش و خارش هم هست
– ترشح غیر عادی و احتمالا چرکی هم وجود دارد یا نه ؟
– آمیزش دردناک در زمان های بخصوصی در رابطه با خونریزی ماهانه پیش می آید ؟
– بعضی وضعیت های هم آغوشی دردناک است یا هر نوع عشق بازی ؟
– درد در تمام مدت آمیزش وجود دارد یا تنها در شروع دخول ،یا در پایان دخول ،یا چند ساعت پس از دخول ؟

توضیح این نکته ها به پزشک در تشخیص بیماری کمک میکند.



۲- دردهای ابتدای دخول

وقتی شروع دخول دردناک است ، پزشک پیش از هر تشخیص دیگری باید متوجه عفونت بشود .

– بیشتر وقتها, عفونت مثانه(cystite)
– گاهی عفونت قارچی (mycoses)
– بیماریهای آمیزشی (Infection Sexuellement Transmissible )
– بیماری های پوستی مثلاگزما
– ناهنجاریهای اندامی – تشریحی (anatomique ) : پس از آبستنی دشوار ، اپیزیوتومی بد دوخته شده
– به ندرت انقباض و سختی لیگامان ها
– پرده بکارت سفت و سخت
– نا هنجاری های ساختمان مهبل (malformations vaginale )

بیشتر این دسته از مشکلات را میتوان با معاینه بالینی تشخیص داد .



۳- دردهای عمقی مهبل (vagin )

این درد ها ناشی از بیماری های دستگاه جنسی زنان است :


- فیبروم های رحمی
– کیست های بزرگ تخمدان
– اندومتریوز ( که می تواند باعث نازایی و درد ماهانه هم شود)
– جراحی و درمان هورمونی
– زخم های سر رحم
– عفونت لوله ها (salpingite)



۴- مشکلات روانی

بانویی که از دخول کمی وحشت دارد ، عضلات پیرامون دستگاه جنسی اش منقبض می شود و ترشح لیز مهبلی نخواهد داشت . هر کوششی ، برای دخول دردناک خواهد بود .

با هر تلاش مجدد برای عشق ورزی دور باطل : « کوشش برای دخول ! وحشت از درد ! انقباض عضلات و خشکی واژن! پیدایش درد واقعی » برقرار می شود و به تدریج امکان آمیزش طبیعی کم و کمتر .

ریشه های این نوع وحشت از دخول را باید در روانشناسی بیمار جست :

– خوف از بیماریهای آمیزشی
– تصور بزرگی نرّگی(la verge) ونبود جای کافی برای آن
– نگرانی از توانایی خود در کام بخشی به همسر
– برخوردها و دعواها با همسر همه ی اینها به شکل « درد » در آمیزش ظاهر می شوند . گاهی هم علت واقعی درد نهفته تر است و در تناقضات ناخودآگاه جا دارد .

این دردهای « روانی » آمیزش ، با تدبیرهای گوناگون روان درمانی مدرن بهبود پذیر هستند :

– روش رفتار – ادراک درمانی (TCC : Thérapie Comportementale et Cognitive)
– خواب بری و خود خواب بری (Hypnose et Autohypnose)
– یادگیری شل کردن عضلات (Relaxation )
- درمان جنسی (Sexotherapie )
- درمان اختلالات زناشویی (Thérapie de couple)

همراه با این روش ها، می توان از داروهای آرام بخش و محلول های لیز کننده (lubrifiant ) نیز استفاده کرد.



۵- خشکی مهبل

یکی از مهم ترین علل دردناکی آمیزش است. در فرانسه %۱۰ خانم ها گرفتار خشکی واژن هستند. این خشکی در بیشتر موارد موقتی است اما می تواند تاثیرهای ناگوار و دراز مدت بر میل جنسی بگذارد.



بررسی آماری موسسه ی لویی هاریس در سال ۲۰۰۳ نشان داد که ۶۸% زنان آشنا به این گرفتاری هستند. برای بیشتراین خانم ها گفتگو در این باره راحت تر بود تا بحث مثلا در باب مشکلات روابط جنسی یا بیماری های آمیزشی.

بیشتر خانم ها به دنبال درمان این مشکل هستند اما بیست و یک در صد هم کاری برای حل گرفتاریشان انجام نمیدهند و میگویند اهمیتی ندارد و خودش خوب خواهد شد.

۵۷% خانم ها معتقدند که خشکی واژن یکی از مهمترین عوامل پیدایش مشکلات در زندگی زناشویی شان شد .



دو گروه از بانوان حساسیت بیشتری به این مشکل نشان دادند …
- خانم های زیر فشار عصبی (stressée )
– خانم های زیر چهل سال. در ۵% خانم هایی که هیچ درمانی را پی گیری نکرده بودند ، هر نوع رابطه جنسی قطع شد.

دیگر از مهمترین علت های خشکی واژن یائسگی است اما به نظر می رسد که خانم های یائسه ، خشکی واژن را آسان تر تحمل می کنند .

پژوهش ها نشان می دهند که هر چه زندگی جنسی پیش از یائسگی پر بار تر و جوشان تر باشد ، پس از یائسگی هم شکوفاتر خواهد بود .

از سوی دیگر زنانی که زندگی جنسی رضایت بخشی نداشته اند ، یائسگی را بهانه مناسبی برای تعطیل روابط جنسی می یابند .حال آن که یائسگی لزوماً با کاهش میل جنسی همراه نیست ، نگرانی آبستنی دیگر وجود ندارد ، فرزندان بزرگ شده اند و بار وظایف مادری کمتر شده ؛ حالا می توان به خود و به همسر پرداخت و نگذاشت تمایل جنسی رو به سردی رود.

برای درمان خشکی واژن از سه روش استفاده میشود :

– مواد مرطوب کننده موضعی
– درمان با هورمون های جانشین
– درمان جنسی (Sexotherapie)



آمیزش دردناک در مردان

در مردان دو نوع درد داریم :
– درد نرّگی (Verge Pénis ) در حال خیزش ( Erection )
– درد هنگام انزال ( Ejaculation )


درد آلـــت تناسلی

این درد ها یا ناشی از بیماری پیرونی ( La Peyronie ) ست ، یا بیماری های مربوط به آلت تناسلی ختنه نشده.

۱- بیماری پیرونی فیبروز ستون های غاری (Corps Cavrneux) ست . این قطعه های فیبروزه می توانند ضخیم و کلسیفیه شوند. نتیجه کج شدن نرٌگی به سمتی ست که پلاک فیبروزه وجود دارد. در چنین حالتی دخول مشکل و گاهی ناممکن ست. درمان در بیشتر موارد جراحی است و حذف پلاک فیبروزه.

۲- تنگی حلقه ی پیرا پوست ( Prépuce ) = بیماری فیموسیس ( Phimosis ) چنین تنگی و چسبندگی خیزش را دشوار و آمیزش را دردناک می کند. بیشتر اوقات این چسبندگی همراه با کوتاهی لگام نرٌگی (frein du pénis ) ست.

گاهی این تنگی و چسبندگی چنان شدید است که کلاهک نرٌگی ( gland du pénis ) را می فشارد، این را پارافیموسیس می نامیم و یکی از اورژانس های پزشکی ست .

گاهی کوتاهی لگام منجر به پارگی آن در حال عشق ورزی یاخودارضاییمی شود. این پارگی درد و خون ریزی چشمگیری به همراه دارد، اما عارضه ی خوش خیمی ست.



دردهای انــزال

۱- عفونت های پیشابراه ( urétrites ) : بیشتر ناشی از عفونت های آمیزشی ( IST : Infection Sexuellement Transmissible ) ست.
معمولا این بیماری ها با ترشحات مجرای ادراری همراهند.

۲- عفونت های ادراری : معمولا همراه با سوزش هنگام ادرار

۳- عفونت اسپرم : کمتر شایع است . در جوانان پیش از هر تشخیص دیگر باید به کلامیدیا شک برد. آزمایش و درمان زوج ((partenaire را نباید از یاد برد . در هر سه مورد آزمایش ادرار و اسپرم ضروری ست و گاهی نیز اکوگرافی پروستات.



شکستگی نرٌگی شاید شکستگی مناسب ترین واژه برای این حادثه نباشد : در آلت تناسلی استخوانی وجود ندارد که بشکند یا نشکند. اما این اصطلاح کمک می کند که ماجرا را آسان تر درک کنیم. هنگام عشق ورزی با یک حرکت نابجا ، مرد ناگهان صدایی شبیه شکستن استخوان می شنود ، درد شدیدی حس می کند و می بیند که بیضه هایش ورم کرده. نگاهی به عضو دردناک نشان می دهد که انگار آلت تناسلی شکسته.

واقعیت این است که غشاء سختی (Albuginée ) دور آلت تناسلی و ستون های غاری را می پوشاند. این غشاء می تواند در اثر فشار و حرکت های کمی « آکروباتیک » پاره شود. این غشاء در آلت تناسلی خوابیده ، نرم و با انعطاف است ؛ اما در هنگام خیزش (Erection) سفت و سخت می شود و می تواند پاره شود ، « بشکند ». در چنین حادثه ای باید به سرعت به اورژانس مراجعه کرد، تا رسیدن به اورژانس باید آلت تناسلی را با پارچه ای پر از یخ پانسمان کرد تا هماتوم بدتر نشود.

پارگی غشاء با شنیدن جریان حادثه و معاینه بالینی عضو بیمار تشخیص داده می شود.

درمان جراحی است : تخلیه هماتوم و ترمیم غشاء پاره. همـاتوم تخلیه نشده می تواند فیبروزه شود، به آلت تناسلی شکل و حالت غیر طبیعی بدهد، به کارکرد طبیعی خیزش آسیب های جدی برساند و سرانجام به ناتوانی جنسی منجر شود.

درمان بهنگام و چند هفته استراحت عشقی پیشگیر چنین ضایعاتی ست.

در عشق ورزی هم ( چون بسیاری دیگر از زمینه های زندگی ) با کمی احتیاط و فقط کمی ، می توان بسیار لذت برد و نه خود و نه عضوی از خود را برباد داد.

نكاتي كليدي درباره بيماريهاي مقاربتي

STDsچیست؟بیماریهای جنسی یا STDs عبارتند از بیماری مقاربتی که از شخصی به شخص دیگر در طی تماس دستگاه ژنیتال (یا دستگاه تولید مثلی) یک پارتنر با ژنیتال -مقعد- دهان یا حلق پارتنر دیگر صورت میپذیرد. STD ممکن است توسط ویروس، باکتری یا انگل نیز منتقل شود. این میکروارگانیسمها می‌توانند داخل بدن شده و پوست، مخاط، واژن، رکتوم، حالب، سرویکس، چشم و دهان و حلق را گرفتار کند. وجود هر گونه ترشح غیر عادی و بدبو، خارش، سوزش، دیزوری، دیس پارونیا، زخم در نواحی تناسلی، نشانه احتمالی وجود عفونت است. در چنین مواردی فرد باید به پزشک مراجعه کرده و تحت درمان قرار گیرد.
* STD در خانمها، تمایل به شدت بیشتری از آقایان دارد. * ممکن است STD ها باعث سرطان سرویکس شود. * STD می‌تواند از مادر به بچه، قبل، در طی حاملگی یا بلافاصله بعد از زایمان منتقل شود. * محققین بر این باورند که داشتن STD (به غیر از ایدز) شانس ابتلا به ایدز را می‌افزاید. حداقل دانستن ۵کلید اساسی در رابطه با STD در آمریکا وجود دارد: * STD، بر روی خانمها و آقایان در هر سطح اقتصادی و تحصیلی وجود دارد و بیشتر در بین دختران نوجوان و زیر ۲۵ سال دیده می‌شود. تقریبا دو سوم همه STD در جمعیت جوان زیر ۲۵ سال اتفاق می‌افتد. * وقوع STD بالا رونده است به دلیل اینکه در چندین قرن گذشته از نظر جنسی افراد زودتر فعال شده و ازدواج دیرتر صورت می‌گیرد و بعلاوه طلاق بیشتر شده است. * در بیشتر موارد STD علامتی ندارد (مخصوصا در خانمها) و زمانی که علائم پیشرفت می‌کند در واقع پارنتر هم درگیر می‌باشد بنابراین پزشکان برای افرادی که چند شریک جنسی دارند تستهایی برای غربالگری و تشخیص بیماری می‌دهند. * در خانمها خطرات بیشتری از عفونت STI (عفونتی که از راه جنسی منتقل می‌شود) نسبت به آقایان وجود دارد و در واقع بیماری در حالت بدون علامت، پیشرفت و بیماری پیشرفته‌تر می‌شودو ایجاد عوارض بیشتری در خانمها می‌نماید که بعضی از این عفونتها قبل و در حین حاملگی و یا بلافاصله بعد از زایمان منتقل می‌شود که بعضی از این عفونتها در بچه به آسانی درمان می‌شود ولی بعضی از این عفونتها باعث عوارض (disability) و حتی مرگ بچه می‌شود. * وقتی بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود به آسانی درمان می‌شود و در بعضی از STDها بیماریهای STD، شانس ابتلا به ایدز را می‌افزاید. چطور می‌توانیم از بیماریهای آمیزشی پیشگیری کنیم؟ کاهش خطر ابتلا به STD، ازراههای زیر امکان دارد: * داشتن یک رابطه جنسی با شخص غیر عفونی * استفاده صحیح و مداوم از کاندوم در آقایان * استفاده از سرنگهای تمیز برای تزریق * پیشگیری و کنترل بیماریهای STD، برای کاستن خطر ابتلا به عفونت HIV و کاهش خطر ابتلا به STD * به تاخیر انداختن اولین رابطه جنسی تا حد ممکن؛ افراد جوانتر زمانی که برای اولین بار sex دارند به مراتب استعداد بیشتری برای ابتلا به STD دارند. شخصی که از نظر جنسی فعال است بایستی: * کنترل مرتب برای بیماری STD، حتی در صورت عدم وجود علائم و مخصوصا در صورت داشتن روابط جنسی با پارتنر جدید. * دانستن علائم STD و در صورت دیدن کوچکترین علائم، به واحدهای درمانی مراجعه کند. * اجتناب از داشتن روابط جنسی در زمان قاعدگی، که خانمهای مبتلا به HIV بیشتر عفونی شده و افراد غیر عفونی HIV، بیشتر مستعد گرفتن عفونت در طی این زمان می‌شوند. * اجتناب از تماسهای مقعد، و در صورتی که این عمل انجام می‌شود، استعمال کاندوم در مرد. * اجتناب از دوش واژینال، به دلیل اینکه بعضی از باکتریها وارد واژن شده و احتمال خطر STD را بیشتر می‌کند.

بيماريهاي مقاربتي در كمين زنان

حداکثر اطلاعات بیشتر افراد از بیماری‌های مقاربتی این است که «این بیماری‌ها طی تبادل مایعات جنسی یا خون میان همسران منتقل می‌شوند.» به دلیل پاره‌ای مسائل اطلاع‌رسانی کافی در این باره صورت نگرفته و بسیاری از مردم حقایق ساده را هم راجع به این بیماری‌ها نمی‌دانند مثلا این‌که اغلب بیماری‌های مقاربتی تا به وضع حاد برسند، هیچ نشانه‌ای را بروز نمی‌دهند، این نوع بیماری‌ها در زنان شدت بیشتری دارد و ممکن است دستگاه تناسلی خانم را دچار مشکلات حاد از جمله بارداری خارج رحمی یا ناباروری کند و این‌كه بیماری‌های مقاربتی از مادر به جنین منتقل می‌شوند و این انتقال ممکن است در طول بارداری، هنگام زایمان یا بعد از تولد رخ دهد. نکته دیگر این‌که ابتلا به یکی از این بیماری‌ها فرد را نسبت به ابتلا به ایدز مستعد‌تر می كند و بسیاری مسائل دیگر که ندانستن آن‌ها می‌تواند افراد جامعه را مدت‌ها گرفتار كند. دکتر شیرین نیرومنش، استاد دانشگاه تهران اطلاعات مورد نیاز درباره این بیماری‌های را در اختیارتان قرار می‌دهد.


علائم این بیماری‌ها چه هستند؟ معمول‌ترین بیماری‌های مقاربتی علائم متعددی دارند که شایع‌ترین آن‌ها عبارتند از:

۱. کلامیدیا: شایع‌ترین بیماری مقاربتی است و عامل باکتریایی دارد. این بیماری در ۸۰ درصد زنان و ۵۰ درصد مردان هیچ نشانه‌ای ندارد اما از علائم آن می‌توان به ترشحات زنانه یا مردانه و درد یا سوزش هنگام دفع ادرار اشاره كرد. بزرگ شدن گره‌‌های لنفاوی ناحیه کشاله ران از دیگر علائم این بیماری‌است. همسران می‌توانند طی هر نوع فعالیت جنسی این بیماری را به یکدیگر منتقل کنند و متاسفانه اگر خانمی درگیر این بیماری شود خطر بارداری خارج رحمی و نازایی برای او وجود دارد. این بیماری با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شود.

۲. هرپس تناسلی: یکی از انواع این ویروس سبب ایجاد تب‌خال در دهان می‌شود و دیگری زخم‌های تناسلی را پدید می‌آورد. این عفونت می‌تواند حین زایمان به فرزند منتقل شود. می‌توان با دارو از شدت عفونت کاست اما رفع کامل آن ممکن نیست.

۳. هپاتیت A، B، C و D : هپاتیت B معمولا از تماس جنسی منتقل می‌شود و چشم‌ها و پوست بیمار را زرد می‌کند. بیمار مبتلا به هپاتیت Bخارش، تب و خستگی دارد و شاید حالتی شبیه آنفلوآنزا در او تشخیص داده شود. گاهی بیماری تا حدی پیش می‌رود که عوارض سیروز کبدی و سرطان کبد را هم به دنبال دارد. نکته جالب در مورد هپاتیت این است که یا سیستم ایمنی بدن آن را سرکوب می‌کند یا بیماری تا یک عفونت مزمن پیش می‌رود. برای درمان هپاتیت لازم است از داروهای مخصوص استفاده شود. هپاتیت نیز با انجام آزمایش خون قابل تشخیص است.

۴. سوزاک: این بیماری سبب ترشحات زنانه و مردانه، درد هنگام دفع ادرار، بارداری خارج رحمی و ناباروری می‌شود اما می‌توان با آنتی‌بیوتیک آن را مهار کرد.

۵. سفلیس: اگر سفلیس خفیف باشد اغلب غیر قابل تشخیص است و زخم‌های ناشی از آن هم خود به خود از بین می‌روند اما در موارد شدید ممکن است عوارضی مانند بیماری‌هرپس داشته باشد که با آنتی بیوتیک درمان می‌شود.

۶. ایدز: این بیماری که طی مقاربت، انتقال خونی و از سرنگ مواد مخدر منتقل می‌شود، به محض ورود به بدن می‌‌تواند از همین روش دیگران را هم آلوده کند. از علائم ایدز خستگی، تعریق شبانه، تب و لرز مداوم بیش از چند هفته، سردرد، سرفه و.... را می‌توان ذکر كرد. متاسفانه باید گفت هنوز درمانی برای این بیماری کشف نشده است. تشخیص ایدز طی آزمایش خون در صورتی که مدتی از ابتلا گذشته باشد، ممکن است.

۷. زگیل تناسلی: ویروس این بیماری برجستگی‌هایی را در ناحیه تناسلی یا مقعد ایجاد می‌کند که به روش دارو درمانی یا انجماد رفع می‌شوند. انواع خطرناک این ویروس دهانه رحم را دچار تغییراتی می‌کند و در ‌‌نهایت مسبب سرطان دهانه رحم می‌شود.

۸. شپش تناسلی: حشراتی که میان موهای زائد ناحیه تناسلی رشد می‌کنند و سبب خارش ناحیه می‌شوند. این حشرات از ارتباط زناشویی یا وسایل شخصی آلوده منتقل می‌شوند. برای رفع آن‌ها باید ناحیه را کاملا پاکیزه نگه داشت و داروهای موضعی ضد شپش را مصرف کرد.

۹. گال: یک عفونت مسری است که با داروهای خوراکی و موضعی درمان می‌شود.

تشخیص بیماری‌های مقاربتی برخی از این بیماری‌ها با معاینه در مطب قابل تشخیص‌اند و گروهی دیگر نیازمند آزمایش‌های خون یا ترشحات خانم یا آقا هستند. نتیجه این آزمایش‌ها هم بسته به نوع آزمایش زمان‌های مختلفی را می‌طلبد.

روش‌های درمان بیماری‌های مقاربتی بیشتر این بیماری‌ها را می‌توان با آنتی‌بیوتیک خوراکی یا تزریقی و همچنین داروهای موضعی درمان کرد اما برخی از آن‌ها مانند ایدز تنها می‌توانند مهار شوند و رفع کامل آن‌ها توسط هیچ روشی تا امروز مقدور نبوده است.

پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی بهترین راه پیشگیری از این بیماری‌ها استفاده از کاندوم است زیرا این پوشش اجازه نمی‌دهد مایعات جنسی به بدن همسر منتقل شوند. بایدآموزه‌های دین مبین اسلام و فرهنگ اصیلی که بر کشورمان حاکم است را ستود زیرا تعدد شریک جنسی عامل اصلی انتقال این بیماری‌هاست. پس رعایت اصول اخلاقی هم یکی از روش‌های پیشگیری است. در آمارها مشاهده می‌شود افرادی که از چهارچوب خانواده فرا‌تر نمی‌روند و قبل از ازدواج رابطه‌ای نداشته‌اند، به میزان بسیار کمتری به این بیماری‌ها مبتلا می‌شوند.

اثربرخي بيماريهاي مقاربتي بر جنين

سیفلیس یك بیماری عفونی نسبتاً‌ شایع است. نوعی از سیفلیس كه از راه تماس جنسی منتقل می‌شود در صورت ابتلا‌ی مادر احتمال ابتلا نوزاد نیز وجود خواهد داشت.
در صورت ابتلا به سیفلیس در دوران بارداری میزان انتقال به جنین صد در صد خواهد بود كه حتی باعث مرگ جنین یا مرگ نوزاد حین زایمان خواهد شد.


سیفلیس
سیفلیس یك بیماری عفونی نسبتاً‌ شایع است. نوعی از سیفلیس كه از راه تماس جنسی منتقل می‌شود در صورت ابتلا‌ی مادر احتمال ابتلا نوزاد نیز وجود خواهد داشت.
در صورت ابتلا به سیفلیس در دوران بارداری میزان انتقال به جنین صد در صد خواهد بود كه حتی باعث مرگ جنین یا مرگ نوزاد حین زایمان خواهد شد. ولی در صورت زنده ماندن نوزاد، علائم بسیار متناوب است. زودرس‌ترین علائم در اثر انتقال میكروب از جفت صورت می‌گیرد. و معمولاً چندین ارگان از جمله كبد را درگیر می‌كند درگیری كبد باعث بروز زردی می‌شود. همچنین كیسه‌صفرا و مجاری صفراوی نیز درگیر خواهند شد. غدد لنفاوی بزرگ خواهد شد و در اغلب موارد به‌طور خودبه‌خود بهبود خواهند یافت. همچنین طحال نیز بزرگ می‌شود كه خود باعث كم‌خونی خواهد شد. التهاب غضروف‌ها، استخوان‌ها و ضایعات پوستی متناوب بوده و به دنبال آن پوسته‌ریزی رخ می‌دهد. درگیری متعدد استخوان‌ها باعث بروز برخی اشكالات در تصاویر رادیولوژیك خواهد شد. این التهاب استخوانی – غضروفی دردناك است؛ به‌طوری كه باعث كاهش حركات خودبه‌خودی در كودك می‌شود. در سیستم عصبی نوزاد هم اشكالات متعددی رخ می‌دهد، رشد نوزاد دچار اختلال شده و همچنین كلیه‌ها ممكن است درگیر شود. فشارخون، دفع پروتئین از ادرار و افزایش چربی خون از سایر علائم هستند به‌طور نادرتر درگیری سیستم گوارشی، چشم‌ها، ریه و پانكراس هم در موارد سیفلیس مادرزادی دیده شده است.


علائم مادرزادی:
گاهی علائم سیفلیس مادرزادی كمی با تأخیر دیده می‌شود كه شامل التهاب استخوان‌ها و دندان‌ها است. این التهاب باعث افزایش ضخامت استخوان ترقوه، خمیدگی استخوان ساق پا و اشكالاتی در دندان‌های شیرخوار خواهد شد.
این اشكالات دندانی معمولاً پوسیدگی‌های مكرر و حتی تخریب زودرس دندان‌ها را به همراه خواهد داشت. در فرم غضروف و استخوان بینی نیز اشكالات خاص رخ می‌دهد كه شامل فرورفتگی یا حتی سوراخ شدن دیواره میانی بینی كودك است.
در موارد نادری تشنج‌های موضعی و كاهش بهره هوشی همراه با اشكالات در قلب و عروق دیده شده است. اشكالات سیستم بینایی به صورت نادر شامل ‌
ریزش‌اشك، حساسیت به نور، كدورت قرینه و حتی كوره‌ی نیز گزارش شده است. احتمال سرگیجه، كاهش شنوایی و حتی كری نیز وجود دارد.


تشخیص :
برای تشخیص باید میكروب بوسیله میكروسكوپ در ضایعات پوستی و یا در صورت داشتن نمونه، از جفت و بند ناف مشاهده شود. در مواردی كه نوزاد با علامت متولد شد، باید به‌صورت كامل مورد معاینه و درمان قرار گیرد.
البته نوزاد در موارد بدون علامت نیز باید مورد بررسی كامل قرار گیرد و در مورد شروع درمان مناسب به‌طور دقیق تصمیم‌گیری شود. نوزادانی كه از مادران مبتلا متولد می‌شوند. هم باید به‌صورت كامل مورد ارزیابی بالینی قرار گیرند.


هرپس نوزادی
ویروس هرپس یك عفونت شایع در میان انسان‌هاست كه با علائم بالینی و درگیری پوست، غشا مخاطی، چشم، سیستم اعصاب مركزی و دستگاه تناسلی خود را نشان می‌گردد. در اغلب موارد عفونت در نوزاد به دلیل انتقال مصرف از مادر در حین زایمان ایجاد می‌شود، اما در برخی موارد ناچیز هم عفونت داخلی رحمی طی دوران بارداری منتقل می‌گردد.


علائم:
اولین علائم عفونت در بیشتر موارد در طی هفته اول پس از تولد دیده می‌شود اگر عفونت نوزاد به چشم، دهان و پوست رسیده باشد معمولا روز 6-5 پس از تولد ظاهر می‌شود، ولی اگر علائم مربوط به سیستم عصبی مركزی باشد تا هفته دوم هم امكان بروز وجود دارد. اولین علائم هرپس نوزادی بروز ضایعات پوستی و زخمی است. در صورت درگیری سیستم عصبی مركزی علائم شامل بی‌اشتهایی، بیقراری، تحریك‌پذیری، شلی عضلات و نهایتاً تشنج خواهد بود. در برخی موارد ضایعات مشكوكی كه به آنتی‌بیوتیك پاسخ نمی‌دهند، نهایتاً به سمت درگیری سیستم عصبی مغزی پیشرفت خواهد كرد. در هر نوزادی كه از پدر یا مادر سابقه عفونت هرپس تناسلی متولد شود، بخصوص در موارد عفونت‌های نوزادی كه به درمان پاسخ نمی‌دهند. باید هرپس مدنظر باشد. شیرخوارانی كه دچار درگیری سیستم عصبی مغزی می‌شوند همچنین در موارد كما، سوءتغذیه و یا نارس بودن نوزادان بیشتر در خطر مرگ‌ومیر قرار دارند. جهت تشخیص این عفونت علاوه بر شكل ظاهری ضایعه پوستی از برخی روش‌های آزمایشگاهی اختصاصی نیز استفاده می‌شود. درمان‌های ضد ویروسی موجود نیز جهت نوزادان مبتلا به عفونت به‌كار می‌دهد. نوزادانی كه به عفونت مغزی مبتلا شده‌اند، باید از جهت خطر تشنج، نارسایی تنفسی نیاز به كنترل تهویه و تحت مراقبت خاص باید قرار گیرند. عفونت‌های موضعی معمولاً به‌طور كامل بهبود می‌یابد.


هپاتیت‌های ویروسی
عوامل مختلفی باعث التهاب كبد نوزادان می‌شود كه بیشترین آنها مربوط به هپاتیت B است. بیشترین خطر انتقال حین تولد رخ می‌دهد. البته انتقال حین تولد در مورد هپایت C هم، بخصوص در مواردی كه مادر همزمان به ویروس ایدز یا HIV مبتلا باشد، دیده می‌شود. هپاتیت در نوزادان با زردی، استفراغ و كاهش اشتها خود را نشان می‌دهد. هپاتیت B در موارد بسیار شایعی باعث می‌شود نوزاد به عفونت مبتلا گردد در عین حال كاملا بدون علامت باشد. در این موارد فقط آنزیم‌های كبدی، كمی بالا خواهند بود. اما با افزایش سن كودك، بخصوص بعد از 20 سالگی احتمال بروز علائم و حتی نارسایی كبدی وجود دارد. به منظور پیشگیری از ابتلا نوزاد به هپاتیت، علاوه بر انجام تست‌های اختصاصی مادر در دوران بارداری باید نوزادی كه از مادر مبتلا متولد شده است بلافاصله پس از تولد واكسینه شود و همچنین ایمونوگلوبولین اختصاصی ویروس هپاتیت را دریافت نماید. پس از آن نوزاد تحت نظر پزشك به‌طور دوره‌ای مورد ارزیابی قرار گیرد.


ایدز
ویروس ایدز یا HIV كه از راه تماس جنسی. انتقال خون آلوده و یا انتقال در دوران جنینی رخ می‌دهد در سال‌های اخیر با رشد روزافزون مواجه شده است. براساس برآوردهای سازمان بهداشت جهانی ده‌ها میلیون انسان در سراسر جهان به این ویروس آلوده شده‌اند كه تعدادی از این‌ها شامل كودكان بوده و حتی تعداد زیادی مرگ نیز در بین كودكان گزارش شده است. در اغلب جهان بیشترین راه انتقال این ویروس از راه تماس جنسی است. اما در برخی كشورها راه‌های دیگر مثل تزریق داخل وریدی نیز وجود دارد. در سال‌های اخیر تعداد كودكان آلوده به این ویروس در سرتاسر جهان رو به افزایش بوده است. در كودكان اصلی‌ترین راه ابتلا، انتقال عفونت از مادر آلوده است اما تعداد بسیار كمی هم از دریافت خون و فرآورده‌های خونی آلوده مبتلا شده‌اند.


راه‌های انتقال:
راه انتقال ویروس از مادر به جنین می‌تواند قبل از تولد به صورت انتقال داخلی رحمی یا حین زایمان به دلیل تماس با ترشحات آلوده مادر مبتلا و همچنین بعد از زایمان به دلیل انتقال از شیر مادر صورت گیرد. بالاترین درصد كودكان مبتلا، ویروس را موقع زایمان از راه تماس با خون آلوده و ترشحات گردن رحم و مجرای زایمانی كه حاوی تعداد زیادی ویروس در اواخر حاملگی و حین زایمان بوده است، دریافت می‌كنند هرچه زمان تماس بیشتر باشد، احتمال ابتلا بیشتر خواهد بود. مثلا در مورد دوقلوها، قلی كه بیشتر در معرض ترشحات مجرای زایمان و طول زمان تولدش طولانی‌تر باشد، نسبت به قل دیگر احتمال ابتلای بیشتری دارد. شیر مادر نیز یكی از راه‌های انتقال است، ولی نسبت به راه قبلی شیوع كمتری دارد. در مواردی كه جنین هنگام تولد وزن كمتر از حد عادی داشته باشد، احتمال ابتلا بیشتر خواهد بود. انتقال‌خون نیز چنانچه ذكر شد یكی از راه‌های شایع ابتلا به این ویروس است كه در كودكان باعث بروز بیماری می‌شود. لذا بررسی خون‌های اهدایی به این منظور ضروری است.


علائم:
نوزادان پس از تولد، اغلب بدون علامت هستند. ممكن است به‌تدریج برخی از علائم از جمله بزرگی كبد و طحال و یا غدد لنفاوی دیده شود. در چند هفته بعد از تولد علائمی مثل اختلال رشد اسهال، عفونت‌های ریوی، برفك شدید دهانی و. . . دیده می‌گردد كه به‌تدریج باعث ضعف و سوء تغذیه شدید بخصوص در بعضی مناطق جغرافیایی خاص می‌شود. همچنین التهاب پوستی، سینوزیت و عفونت‌های مكرر گوش هم شایع است. اسهال‌های مكرر، تب‌های طولانی بدون علامت، درگیری كبد، ریه‌ها نیز در كودكان بزرگ‌تر دیده می‌شود در موارد بسیار شدید هم علائمی مثل درگیری قلب و كلیه‌ها و یا حتی مننژیت دیده شده است.


تشخیص:
تشخیص، تمام نوزادان متولد شده از مادر مبتلا به ایدز، باید مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرند.
در مواردی كه ابتلا به بیماری باعث بروز علامت در نوزاد شده است، درمان باید هرچه سریع‌تر شروع شود. در مورد كودكان زیر یك‌سال، خطر پیشرفت زیاد است؛ لذا سرعت در شروع درمان اهمیت خاصی دارد. در سایر موارد، انتخاب زمان شروع درمان به‌طور دقیق مورد توجه و ارزیابی قرار گیرد.

زگيل دستگاه تناسلي چيست؟

زگیل تناسلی، یک بیماری ویروسی منتقله از طریق جنسی است که هر دو جنس را مبتلا می کند. این بیماری ضایعات پوستی به شکل برامدگیهای تو پر و کوچک در پوست یا مخاط ناحیه تناسلی ایجاد می کند که فاقد درد یا خارش می باشند. زگیلها می توانند از چند هفته تا چند ماه بعد از تماس با فرد آلوده ایجاد شوند. عامل ایجاد کننده ویروسی به نام ویروس پاپیلومای انسانی است که به نظر می رسد در ایجاد برخی بدخیمی ها نیز نقش دارد.این ویروس مشابه با ویروس ایجاد کننده ی زگیل معمولی است ولی در مقایسه با آن از قدرت انتقال بیشتری برخورداراست. ضایعات بیشتر در نواحی مرطوب ایجاد می شوند. انتقال:
از طریق تماس مستقیم با زگیل تناسلی صورت می گیرد که حاوی ویروس است و می تواند از طریق ارتباط جنسی، تماس با ترشحات تناسلی و لباس آلوده و همچنین از طریق مادر به نوزاد در هنگام تولد منتقل شود.

علايم زگیل تناسلی:
1- برآمدگی های پوستی‌ توپری‌ به ابعاد حدود ٢ تا چند میلیمترهستند كه‌ ممکن است به صورت متعدد وحتی خوشه‌ای باشند.
2- فاقد درد، سوزش و خارش بوده ومسری تر از زگیل معمولی سایر نواحی بدن هستند.

اگرچه زگیلهای کوچک بدون درمان نیز پس از مدتی خود به خود از بین خواهند رفت اما از آنجا که این بیماری می تواند زمینه ساز بدخیمی باشد باید در پی درمان و پیگیری بود. احتمال عود بیماری نیززیاد است. زگیل تناسلی ممکن است درمردان منجر به انسداد ادراری ویا در زنان موجب ایجاد سرطان گردن رحم گردد.
پیشگیری:
1- تا زمان بهبودی کامل ضایعات باید ازارتباط جنسی خودداری شود زیرا احتمال انتقال زیاد است.
2- استفاده از کاندوم در سایرمواقع احتمال ابتلا را کاهش می دهد.
3- همچنین از خراشیدن و دستکاری ضایعات باید پرهیز نمود چرا که موجب انتقال آلودگی شده ویا ممکن است عفونت ثانویه باکتریایی روی دهد.
4- رعایت بهداشت و تمیز وخشک نگه داشتن محل ضایعات به بهبودی کمک می کند.
5- همچون سایر بیماریهای جنسی بهترین راه پشگیری، ارتباط جنسی معقول ومطمئن است.

6- واکسن جدیدی را که (FDA)سازمان تائید غذا و داروی آمریکا در سال 2006 برای پیشگیری از چهار گونه از ویروسهای زگیل به نام گارداسیلGardasilساخته شد، مورد تائید قرار داد که می توان آنرادر سه نوبت به فاصله 6 ماه جهت پیشگیری تزریق نمود.

5- ( دیده شدن بیماری در كودكان‌ می تواند مطرح کننده ی احتمال سوءاستفاده‌ جنسی از کودکان باشد، اگرچه احتمال انتقال از مادر در هنگام تولد نیز وجود دارد.)

درمان:
روش درمان توسط پزشک و با توجه به محل درگیری و اندازه ضایعات تعیین می شود.بسته به نظر پزشک درمان استفاده از داروهای موضعی مثل پودوفیلین، استفاده از کرایوتراپی ونیتروژن مایع، تا استفاده از لیزر یا جراحی متفاوت است.
پیگیری توسط آزمون پاپ اسمیدر خانمها باید به صورت جدی مد نظر قرار گیرد. ممکن است در این زمینه حتی به بررسیهای بیشترمانند نمونه گیری از بافت نیز نیاز باشد.درمان کامل ضایعات توصیه می شود.

دلایل خارش پس از رابطــه

این علائم تاثیرات طبیعی رابطه‌ جنسی نیستند، می‌توانند نشانه این باشد که مشکلی در ناحیه واژن شما وجود دارد. مشکلات مختلف واژن می‌تواند موجب سوزش و خارش آن شود، مخصوصاً بسیاری از عفونت‌ها که البته همه آنها با رابطه‌ جنسی در ارتباط نیستند. در زیر به برخی از این مشکلات اشاره می‌کنیم:


• عفونت قارچی:


خارش و سوزش دو نشانه از نشانه‌ های بسیار زیاد عفونت قارچی هستند که کاندیدیاز نیز نامیده می‌شود و بسیار متداول است. علائم دیگر عبارتند از ترشحات غلیظ و سفید رنگ کشک مانند و تورم لب‌های واژن. عفونت قارچی گاهی ممکن است از طریق رابطه‌ جنسی سرایت کند، اما نه همیشه، زیرا دخترهایی که رابطه‌ جنسی ندارند هم ممکن است دچار عفونت قارچی شوند. اگر تصور می‌کنید دچار عفونت قارچی شده‌اید اما تابحال این مشکل را نداشته‌اید، حتماً به پزشک مراجعه کنید. آنهایی که مکرراً دچار عفونت قارچی می‌شوند از داروهای بدون نسخه موجود در داروخانه‌ها که کرم‌های ضدقارچ هستند یا از درمان‌‌های شیاف واژن استفاده می‌کنند.
یک انگل تک‌سلولی که می‌تواند در غده پروستات مردها نیز زندگی کند می‌تواند موجب بروز ترشحات کف ‌مانند زرد-سبز رنگ و همچنین خارش شود. این مشکل با داروهای بدون نسخه قابل درمان نیست و نیاز است به پزشک مراجعه کنید.


• واژینیت:


به معنای التهاب واژن است. واژینیت درنتیجه رابطه‌ جنسی یا هر عامل دیگری که توازن عادی واژن را که حاوی باکتری‌هایی که به تمیز کردن واژن و حفظ رطوبت عادی آن کمک می‌کند، اخلال ایجاد می‌کند.

• سوزش واژن:


عوامل مربوط به رابطه‌ جنسی که ممکن است موجب سوزش و خارش واژن شوند شامل استفاده از کرم‌ها و ژل‌های اسپرم‌کش یا سایر وسایل جلوگیری از بارداری است. همچنین خانم‌های یائسه، که سطح پایین استروژن در بدنشان گاهی موجب خشک شدن رطوبت واژن‌شان می‌شود، رابطه‌ جنسی برایشان ناراحت‌کننده خواهد بود. کرم‌های واژن که بدون نسخه از داروخانه قابل تهیه هستند و می‌توانند رطوبت واژن را حین رابطه‌ جنسی افزایش دهند، برای این مشکل مفید هستند.


• واکنش‌های حساسیتی:


این مشکل که نسبت به عفونت تداول کمتری دارد نیز می‌تواند موجب خارش و سوزش واژن بعد از رابطه‌ جنسی شود. خانم‌ها ممکن است گاهی نسبت به مایع منی مرد آلرژی داشته باشند. تشخیص آلرژی‌های مایع‌ منی بخاطر علائم بسیار شخصی که دارند و ممکن است خانم‌ها با پزشک خود درمیان نگذارند، بسیار دشوار است. بعد از تشخیص عفونت، خانم‌هایی که متوجه می‌شوند دچار آلرژی به مایع‌ منی هستند، ممکن است از همسر خود درخواست کنند که از کاندوم استفاده کند. اگر بعد از استفاده از کاندوم علائم قبلی از بین رفت، احتمالاً مشکل حساسیت بوده است.
خودِ کاندوم نیز ممکن است موجب خارش و سوزش واژن در خانم‌هایی شود که به لاتکس، پلاستیکی که برای ساخت کاندوم‌ها استفاده می‌شود، حساسیت داشته باشند. افرادیکه به لاتکس حساسیت دارند، معمولاً با قرار گرفتن در معرض آن پی به حساسیت خود می‌برند. ازآنجاکه حساسیت به لاتکس مسئله‌ای کاملاً جدی است، که حتی ممکن است علائم کشنده و بسیار پرخطری مثل ایجاد مشکل تنفسی داشته باشد، به خانم‌هایی که این مشکل را دارند توصیه می‌شود از کاندوم‌های بدون لاتکس یا وسایل جلوگیری دیگر استفاده کنند.

طب سنـتی برای درمان بیماریهای دستگاه تناسلی

اهمیت آشنایی با بیماری‌های مقاربتی و چگونگی پیشگیری و درمان آنها یکی از مهم‌ترین مسائلی است که هر فردی باید نسبت به آن آگاهی کافی داشته باشد. خوشبختانه امروزه با رشد تکنولوژی و افزایش میزان آگاهی و دانش بشر، بسیاری از افراد در سراسر جهان نسبت به این بیماری‌ها آگاهی لازم را کسب و یا دست‌کم با چگونگی درمان و پیشگیری از ابتلا به آنها در طب مدرن آشنایی پیدا کرده‌اند.
اما شاید کمتر با روش‌های درمانی طب سنتی و مکمل در درمان بیماری‌های شایع و رایج در این زمینه آشنا باشند. برای آشنایی بیشتر با روش‌های درمانی و داروهای پیشنهادی طب سنتی ایران در درمان این قبیل بیماری‌ها، سعی بر آن داریم تا با معرفی و نحوه مصرف چند گیاه دارویی رایج درمانگر با اثر آنتی‌باکتریالی ویژه پیشگیری و درمان بیماری‌های باکتریایی دستگاه تناسلی بویژه در بانوان آشنا شویم.
بلوط
پوست و برگ درخت بلوط دارای تانن، قند، اسید گالیک،اسید مالیک، کوئرسین، موسیلاژ، پکتین، رزین و روغن است. از آنجا که در این مبحث به بررسی بیماری‌های باکتریایی دستگاه تناسلی می‌پردازیم، لذا بخش مورد استفاده این گیاه شامل پوست درخت، برگ و جفت بلوط خواهد بود.این گیاه دارای خاصیت آنتی‌باکتریالی بسیار قوی می‌باشد. برای تهیه محلول شست‌وشو از جوشانده پوست درخت استفاده می‌شود. بدین منظور ۱۵ گرم پوست درخت را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید به آرامی بجوشد تا حجم آن به دو سوم تقلیل یابد. از این جوشانده می‌توان به عنوان محلول شست‌وشو استفاده کرد یا آن را در وان حمام ریخته و در آن استراحت کرد. این محلول همچنین خون مردگی را درمان می‌کند و اگزما را از بین می برد. برای درمان بیماری‌های پوستی در وان حمام که در آن جوشانده پوست درخت بلوط را ریخته‌اید، به مدت ۱۵ دقیقه استراحت کنید.
اکالیپتوس
اسانس اکالیپتوس دارای خاصیت ضد میکروبی مناسبی در مقابل برخی از باکتری‌هااست و در حالت کلی اثرات ضدمیکروبی این گیاه بیشتر روی باکتری‌های گرم مثبت است. در برخی موارد اکالیپتوس برای درمان سوزاک تجویز و نتایج بسیار خوبی از روند درمانی بیماران گزارش شده است. از این گیاه به دو شکل می‌توان استفاده کرد. یکی ضدعفونی محیط با استفاده از بخور اکالیپتوس و دیگری تهیه یک محلول شست‌وشوی رقیق با استفاده از اسانس یا برگ خشک‌شده گیاه و شست‌وشوی دستگاه تناسلی با استفاده از این محلول. قرار گرفتن در تشتی حاوی این محلول شست‌وشو به مدت روزانه ۷ – ۵ دقیقه، نتایج بسیار رضایت‌بخشی به همراه خواهد داشت.

طرز تهیه محلول شست‌وشوی مایع اکالیپتوس: ۵۰ گرم از برگ خشک‌شده این گیاه را تقریباً در ۵/۱ لیتر آب به مدت۱۲ – ۱۰دقیقه روی شعله ملایم حرارت دهید و سپس آن را صاف کنید. در مورد روغن این گیاه باید به این نکته توجه داشت که استعمال خارجی و موضعی آن مشکلی ایجاد نمی‌کند؛ اما نباید از این گیاه برای مصارف داخلی استفاده کرد.

هشدار بسیار مهم: در مورد استفاده از بخور اکالیپتوس به صورت خوراکی است. هرساله با شروع فصل سرما مواردی از مسمومیت به علت استفاده از بخور اکالیپتوس به جای شربت‌های دارویی خوراکی گزارش می‌شود. باید به این نکته توجه داشت که خوردن حجم اندکی از این بخور (در حد ۵ میلی لیتر) با خطر مرگ همراه است. همچنین در دوران بارداری یا شیردهی باید از مصرف اکالیپتوس پرهیز کرد. روغن و عصاره اکالیپتوس می‌تواند اثرات داروهایی را که برای درمان کمبود قند خون مصرف می‌شود، خنثی کند. اگر به بیماری افت قندخون مبتلا هستید، مطمئن شوید که پزشک شما قبل از آغاز درمان با این گیاه در جریان امر واقع شده است.
زاج سفید
آلبومین (پروتئین خون ) را منعقد کرده و آب بافت‌ها را به خود می‌گیرد. یکی از بهترین اجسام قابض و خون‌بند می‌باشد و در داخل و خارج بدن مانع ترشحات می‌شود. به علاوه، خاصیت ضدمیکربی نیز دارد و از فساد و تخریب جلوگیری می‌کند. این گیاه روی پوست سالم تأثیر چندانی ندارد، ولی در مخاط و زخم‌ها تأثیرش زیادتر است و موجب قابض عروقی رگ‌ها شده و نوعی احساس خشک شدن در بافت‌ها ایجاد می‌کند. محلول غلیظ و یا گرد آن برای پوست و مخاط محرق می‌باشد. زاج در داخل بدن هیچ نوع تأثیر و عمل عمومی ندارد و اگر به صورت خوراکی مصرف شود، جذب آن از راه مخاط معده تقریباً هیچ است. در بعضی ازمشاهدات و تجربیات درمانگاهی زاج در ادرار دیده شده است. برای استعمال خارجی زاج به عنوان یک محلول شست‌وشوی ضدمیکروبی، ۱۰۰ گرم از بلورهای زاج را آسیاب کرده و در ۱ لیتر آب به مدت ۱۰ دقیقه حرارت دهید. این محلول رقیق، یک محلول شست‌وشوی گیاهی با خاصیت ضدمیکروبی قوی است. توصیه می‌شود حتی کسانی که دچار بیماری‌های میکروبی دستگاه تناسلی نیستند، جهت پیشگیری از بیماری، خود را با این گونه محلول‌ها شست‌وشو دهند.
کلپوره
استفاده از این گیاه طبق آنچه در کتب دارویی قدیمی آمده است، به زمان‌های نسبتاً دور برمی‌گردد؛ چراکه بقراط، دیوسکورید، پلین و جالینوس از آن در آثار خود نام برده‌اند و چون گیاه ظاهری کاملاً مشخص دارد، نوع مورد نظر حکما در زمان‌های قدیم، همین گیاه فعلی بوده است.از این گیاه در سیستان و بلوچستان برای رفع درد ناحیه قلب و در کرمان برای رفع ناراحتی هاضمه و دل‌درد استفاده می‌شود. برای درمان بیماری‌های میکروبی دستگاه تناسلی، ۱۰ گرم از این گیاه را در یک لیوان آب ولرم به مدت ۳۰ دقیقه خیس کرده و طی این مدت چند بار آب آن را هم بزنید. پس از این مدت آن را صاف کرده و از آب زردرنگ به دست‌آمده جهت شست‌وشوی دستگاه تناسلی استفاده کنید.
به طور کلی می‌توان از گیاهانی مانند علف لیمو، آویشن، ریشه کاسنی، ریشه و برگ خشک توت‌فرنگی و… به عنوان یک ضدمیکروب برای شست‌وشوی دستگاه تناسلی استفاده کرد. در موارد ابتلا به بیماری‌های میکروبی حاد، بهترین نتیجه از محلول شست‌وشوی ترکیبی زاج و جفت بلوط به دست آمده است. برای این منظور این دو گیاه را به مقدار برابر با یکدیگر ترکیب و آسیاب کنید؛ سپس در مقداری آب حرارت دهید تا محلول شست‌وشو به دست آید. نشستن در این محلول روزانه در سه نوبت ۱۰ – ۷دقیقه‌ای می‌تواند نتایج اعجاب‌انگیزی در پی داشته باشد. در صورتی که مایل به تهیه ژل شست‌وشو به جای محلول رقیق شست‌وشو باشید، می‌توانید مقداری کتیرای پودرشده را به محلول در حال حرارت دیدن اضافه کنید و تا انتها به صورت متناوب آن را هم بزنید و این کار را تا زمانی که حالت ژله‌ای محلول به صورت ایده‌آل در آید، ادامه دهید.

سلامت واژن بر زندگي جنسي شما!

سلامت واژن فقط بر زندگی جنسی شما اثر ندارد. اگر می‌خواهید بیشتر درمورد مشکلات متداول واژن و راه‌های ارتقاء سلامت آن بدانید با ما همراه باشید.

سلامت واژن بخش مهمی از سلامت عمومی خانم‌ها را در بر می‌گیرد. مشکلات واژن می‌تواند بر باروری، میل جنسی و توانایی ارگاسم خانم‌ها اثر بگذارد. ادامه یافتن مشکلات واژن می‌تواند بر سایر جنبه‌های زندگی شما نیز اثر بگذارد، موجب استرس یا ایجاد مشکل در روابط زناشویی شما شده و بر اعتمادبه‌نفستان نیز تاثیر بگذارد. دانستن علائم و نشانه‌های مشکلات واژن و راهکارهای برطرف کرن آن می‌تواند از سلامت واژن شما محافظت کند.واژن کانال عضلانی بسته‌ای است که از فرج (خارج اندام تناسلی زنان) تا گردنه رحم امتداد دارد. عوامل مختلفی می‌توانند بر واژن اثر بگذارند که برخی از آن قابل اصلاح هستند و برخی نیستند. بعنوان مثال:
رابطه‌جنسی محافظت‌نشده. ممکن است یک بیماری مقاربتی را در این حالت منتقل کنید.
رابطه‌جنسی خشن یا شکستگی لگن. رابطه‌جنسی شدید و با خشونت یا آسیب رسیدن به ناحیه لگن می‌تواند موجب آسیب واژن شود.





برخی بیماری‌ها و مشکلات سلامتی. دیابت و سندرم شوگرن–یک اختلال خودایمن– می‌تواند موجب خشکی واژن شود.




داروها و محصولات مربوط به بهداشت زنان. استفاده طولانی‌مدت از آنتی‌یوتیک خطر عفونت قارچی واژن را افزایش می‌دهد. برخی آنتی‌هیستامین‌ها نیز موجب خشکی واژن می‌شوند. تامپون‌هایی که جذب فوق قوی دارند هم ممکن است موجب سندرم شوک سمی –مشکل عفونت باکتریایی نادر و کشنده– شود.
محصولات ضدبارداری. اسپرم‌کش‌ها و رینگ‌های واژن ممکن است موجب اذیت واژن شوند. استفاده از دیافراگم یا اسفنج ضدبارداری نیز با خطر سندرم شوک سمی همراه است.




بارداری و زایمان. اگر باردار شوید، تا بعد از زایمان عادت‌ماهیانه شما قطع می‌شود. در طول بارداری، ترشحات واژن افزایش می‌یابد. اشک واژن پدیده‌ای بسیار متداول در زایمان است. در برخی موارد، نیاز به اپی‌زیاتومی خواهد بود–شکافی که در بافت بین دریچه واژن و مقعد در زمان زایمان ایجاد می‌شود. وضع‌حمل از واژن هم سفتی عضلانی واژن را کاهش می‌دهد.




مسائل روانی. اضطراب و افسردگی می‌تواند با پایین بودن سطح انگیختگی جنسی در ارتباط باشد و موجب ناراحتی یا درد در زمان رابطه‌جنسی شود. آسیب‌هایی مثل سوءاستفاده‌‌ها و آزارجنسی یا تجربه دردناک از اولین رابطه‌جنسی نیز ممکن است موجب درد در حین رابطه‌جنسی شود.




بالا رفتن سن. واژن بعد از یائسگی قابلیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد.
سطح هورمون‌ها. تغییر در سطح هورمون‌های بدن می‌تواند بر واژن نیز تاثیر بگذارد. بعنوان مثال، تولید استروژن بعد از یائسگی، وضع حمل و در طول شیردهی کاهش می‌یابد. از دست دادن استروژن می‌تواند موجب باریک شدن پوشش واژن شود و رابطه‌جنسی را دردناک کند.
متداول‌ترین مشکلات واژن



مشکلاتی که ممکن است بر واژن اثر بگذارند عبارتند از:




مشکلات جنسی. این مشکلات می‌تواند شامل درد مداوم و تکرارشونده تناسلی قبل، حین و بعد از رابطه‌جنسی باشد. درد در زمان وارد شدن آلت تناسلی ممکن است با اسپاسم‌های غیرارادی عضلات دیواره واژن ایجاد شود.
بیماری‌های مقاربتی. بسیاری بیماری‌‌های مقاربتی مثل تبخال‌های تناسلی، سفلیس و زگیل‌های تناسلی ممکن است بر واژن اثر بگذارند. نشانه‌ها و علائم آن عبارتند از ترشحات غیرعادی یا سوزش واژن.
واژینیت. عفونت یا تغییر در توازن عادی باکتری‌های واژنی می‌تواند موجب التهاب واژن شود. علائم آن عبارتند از ترشحات، بو، خارش و سوزش واژن.

انواع متداول واژینیت عبارتند از واژینوز باکتریایی که از رشد بیش از اندازه یکی از ارگانیسم‌هایی که به طور طبیعی در واژن موجود هستند ایجاد می‌شود؛ عفونت‌های قارچی که معمولاً توسط قارچ‌هایی که به طور طبیعی در واژن ایجاد می‌شوند و کاندیدا آلبیکان نامیده می‌شوند؛ تریکومونا که توسط انگل‌هایی که معمولاً از طریق رابطه‌جنسی منتقل می‌شود، ایجاد می‌شود.




رلاکسیون کف لگن. اگر رباط‌ها و بافت‌های پیوندی که رحم را در جای خود نگه می‌دارند ضعیف شوند، رحم، مثانه یا مقعد ممکن است به طرف واژن بیفتند. درنتیجه واژن نیز افت خواهد کرد.
سایر بیماری‌ها و مشکلات. کیست‌های واژن ممکن است موجب درد در طول رابطه‌جنسی شوند یا گذاشتن تامپون را مشکل کنند. سرطان واژن–که ممکن است در ابتدا به شما خونریزی واژن بعد از رابطه‌جنسی یا یائسگی دیده شود–نیز یک امکان نادر دیگر است.
علائم و نشانه‌های مشکلات واژن




در موارد زیر حتماً با پزشکتان مشورت کنید:




• تغییر در رنگ، بو و میزان ترشحات واژن–مخصوصاً وقتی همراه با تب باشد.
• قرمز شدن واژن، خارش و ناراحتی در این ناحیه
• خونریزی واژن بین دوره‌های ماهیانه، پس از رابطه‌جنسی و بعد از یائسگی
• توده یا برآمدگی در واژن
• حس فشار یا سنگینی در ناحیه واژن




بعد از هر بار سوزش و ترشح واژن نیاز به رفتن نزد پزشک نیست، به‌ویژه اگر در گذشته عفونت قارچی واژن برایتان تشخیص داده شده باشد. اما اگر از داروهای بدون نسخه استفاده کردید و علائمتان برطرف نشد، حتماً با پزشکتان مشورت کنید.


برای حفظ سلامت واژن چه باید کرد؟




برای محافظت از سلامت واژن و سلامت عمومی خود می‌توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:
-از نظر جنسی مسئول باشید. از کاندوم استفاده کنید و سعی کنید فقط با یک نفر که مبتلا به بیماری‌های مقاربتی نیست، رابطه‌جنسی داشته باشید.




-واکسن بزنید. واکسیناسیون می‌تواند از شما در برابر HPV، هپاتیت A و هپاتیت B محافظت کند–اینها بیماری‌های جدی کبدی هستند که از طریق رابطه‌جنسی منتقل می‌شوند.




-بهداشت خوبی داشته باشید. از صابون‌های عطردار استفاده نکنید. از اسپری‌های زنانه یا تامپون‌های عطردار استفاده نکنید. اگر از اسباب‌بازی‌های جنسی استفاده می‌کنید. حتماً بعد از هر بار استفاده آنها را تمیز کنید.
-تمرینات کگل (Kegel) را انجام دهید. تمرینات کگل می‌تواند به سفت کردن عضلات لگن کمک کند. عضلات لگن را سفت و منقبض کنید طوریکه انگار می‌خواهید راه ادرارتان را ببندید. اینکار را در ۳ ست ۱۰ تکرار هر روز تکرار کنید.
-داروهایتان را بشناسید. درمورد داروهای مصرفی‌تان و عوارض‌جانبی احتمالی آنها بر واژن از پزشکتان سوال کنید.
مصرف الکل و سیگار خود را محدود کنید. الکل و موادمخدر می‌تواند موجب ضعف قوای جنسی شود. نیکوتین نیز می‌تواند تحریک جنسی را کاهش دهد.




بااینکه همه مشکلات واژن قابل پیشگیری هستند، چکاپ‌های مداوم و منظم می‌تواند به شما برای اطمینان از مشکلات احتمالی کمک کند. اجازه ندهید خجالت مانع رفتن شما نزد پزشک و مشورت کردنتان درمورد مسائل جنسی و سلامت واژنتان شود.

رابطه جنسی ایمن ؛چگونه؟

بیماری های مقاربتی (STD) بیماری هایی هستند که در هنگام عمل جنسی از طریق اندام تناسلی، دهان یا مقعد منتقل می شود. همچنین این بیماری می تواند از مادر به بچه ، در حین حاملگی یا بعد از زایمان منتقل شود. بیماری های مقاربتی یکی از دغدغه های بزرگ بهداشت عمومی در سراسر جهان است که هم مردان و هم زنان را شامل می شود. اگرچه اکثر بیماری های مقاربتی قابل معالجه هستند، اما بعضی از آنها مانند HIV (عامل ایدز)، تب خال های ناحیه تناسلی و ویروس پاپیلومای انسانی HPV) ) که عامل ایجاد زگیل تناسلی است، قابل درمان نیستند.

سلامت جنسی، پیشگیری از بارداری، کاندوم ها
روش های مختلف پیشگیری از بارداری برای زنان و مردان وجود دارد که بعضی از آنها فرد را در برابر انتقال بیماری های مقاربتی محافظت می کند. استفاده از کاندوم یکی از انواع کنترل بارداری است – علاوه بر جلوگیری از بارداری – که به جلوگیری از گسترش بیماری های مقاربتی نیز کمک می کند. دو نوع کاندوم وجود دارد، کاندوم های زنانه و کاندوم های مردانه. بیماری های مقاربتی می تواند از طریق افرادی که نمی دانند مبتلا به بیماری هستند به سایرین منتقل شود. به همین منظور تا زمانی که از سلامت جنسی شریک تان مطمئن نشده اید، همیشه به هنگام برقراری ارتباط جنسی، حتی از نوع دهانی، از وسایل ایمنی استفاده کنید. اگر شما با کسی رابطه دارید، قبل از شروع رابطه جنسی، حتما از سلامت خود و فرد مورد نظرتان مطمئن شوید. به طور کامل، اجتناب از تماس جنسی(پرهیز)، که شامل رابطه جنسی دهانی و مقاربت می باشد، تنها راه مطمئن در پیشگیری از ابتلا به عفونت است. درباره رابطه جنسی ایمن با شریک جنسی خود صحبت کنید قبل از اینکه با کسی رابطه جنسی داشته باشید، با او درباره بیماری های مقاربتی صحبت کنید. حتی اگر شریک جنسی شما نشانه های بیماری مقاربتی را نداشته باشد، با اینحال ممکن است آلوده باشد. این سوالها را از شریک جنسی خود بپرسید: - با چند نفر تا به حال رابطه جنسی داشته است؟ – آیا تا به حال رابطه جنسی بدون کاندوم داشته است؟ – آیا تا به حال رابطه جنسی دهانی غیرایمن داشته است؟ – آیا با بیش از یک نفر رابطه داشته است؟ – آیا مواد مخدر تزریق می کند؟ آیا با کسی که معتاد تزریقی است رابطه جنسی داشته است؟ – آیا تا به حال با یک روسپی رابطه ی غیر ایمن داشته است؟ – آیا تا به حال تست HIV داده است؟ نتایج آن چه بوده است؟ – آیا قبلا بیماری مقاربتی از جمله هپاتیت ب و هپاتیت سی داشته است؟ آیا درمان شده است؟

شیوه های رابطه جنسی ایمن
برخی از بیماری های مقاربتی مانند HIV، تا ۶ ماه پس از آلودگی فرد قابل شناسایی نیستند. تبخال تناسلی و ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در زمانی که هنوز علائم بیماری بروز نکرده است قابل انتقال به فرد دیگر است. حتی اگر شما و شریک جنسیتان تست شده باشید، حداقل تا ۶ ماه از کاندوم استفاده کنید و سپس مجددا آزمایش بدهید. - علائم بیماری های مقاربتی را بشناسید و درخود جستجو کنید. علائمی مثل ترشحات غیرعادی، زخم، قرمزی، تغییرات مشکوک در آلت تناسلی خود یا شریک جنسی تان و یا سوزش در هنگام ادرار. - بیش از یک شریک جنسی در یک زمان نداشته باشید. امن ترین رابطه جنسی رابطه ای است که شما مطمئن باشید شریک تان فقط با شما ارتباط دارد. هربار که شما یک شریک جنسی جدید به رابطه خود اضافه می کنید، شما در معرض تمام بیماری هایی که آنها و شرکای جنسی قبلی داشته اند قرار خواهید گرفت. خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی در افرادی که دارای تعدد شرکای جنسی هستند بیشتر است. - هرزمان که رابطه جنسی دارید، از کاندوم استفاده کنید. کاندوم بهترین راه برای محافظت شما دربرابر بیماری های مقاربتی است. کاندوم های لاتکس و پلی اورتان اجازه عبور ویروس های عفونی را نمی دهند. کاندوم های تتهیه شده از روده گوسفند در برابر این ویروس ها ایمن نیستند. - از روان کننده های مبتنی بر آب مانند ژل های K-Y یا Astroglide برای جلوگیری از خراشیدگی پوست ناحیه تناسلی درهنگام برقراری رابطه جنسی استفاده کنید. خراشیدگی های کوچک در واژن در هنگام رابطه جنسی واژینال یا در مقعد در رابطه جنسی مقعدی باعث می شود عفونت به خون شما نفوذ کند. - اگر زن هستید، از دوش واژینال اجتناب کنید زیرا این کار می تواند تعادل طبیعی ارگانیسمهای واژن را تغییر دهد و ریسک ابتلا به بیماری های مقاربتی را افزایش دهد. - فردی مسئول باشید. درصورتی که دارای علائم بیماری عفونی هستند و یا درحال درمان بیماری های مقاربتی و یا ایدز هستید، از برقراری رابطه جنسی پرهیز کنید. اگر شما یا شریک جنسی تان دارای تبخال هستید از تماس جنسی هنگامی که تاول بروز می کند بپرهیزید و در موارد دیگر از کاندوم استفاده کنید.

پیشگیری از بارداری
ممکن است بعضی زنان از روش های ضد بارداری استفاده نکنند یا روش های مورد استفاده انها با شکست مواجه شود. اگر این اتفاق برای شما بیفتد، درصورتی که سرعت عمل داشته باشید ممکن است قادر به جلوگیری از بارداری شوید.

پیشگیری از بارداری چیست؟
روش های جلوگیری از بارداری به پیشگیری از بارداری معروف است. اگر شما بدون راه های جلوگیری از بارداری رابطه جنسی دارید، احتمال بارداری شما بسیار زیاد است، حتی اگر عادت ماهانه در شما شروع نشده و یا نزدیک به زمان یائسگی باشید. هرساله حدود ۸۵ زن از ۱۰۰ زنی که از روشهای پیشگیری استفاده نمی کنند به طور ناخواسته باردار می شوند. تنها راه جلوگیری از بارداری، نداشتن رابطه جنسی است. اما با پیدا کردن یک روش خوب برای پیشگیری از بارداری شما می توانید از بروز بارداری ناخواسته در هر رابطه جنسی پیشگیری کنید.

روش های پیشگیری از بارداری
انواع مختلفی از روش های جلوگیری از بارداری وجود دارد که هرکدام آنها مزایا و معایبی دارد. یادگیری در مورد تمام روش ها به شما کمک خواهد کرد که بهترین راه حل مناسب خود را پیدا کنید. - روش های هورمونی شامل قرص های پیشگیری، تزریق، چسب های ضد بارداری، کپسول های زیر پوستی و حلقه واژینال می باشد. استفاده از آی یو دی Mirena به همراه levonorgestrel نیز به عنوان روش پیشگیری هورمونی شناخته می شود. روش های پیشگیری که از هورمون استفاده می شود در جلوگیری از بارداری بسیار موثر هستند. - آی یو دی، وسیله ای است که داخل رحم قرار می گیرد و برای ۵ تا ۱۰ سال بسیار خوب عمل می کند و ایمن است. استفاده از آی یو دی Miren که حاوی هورمون است که می تواند با پریود های شدیدتر و بعضاً توأم با درد همراه شود. - روش های سد کننده(حائل) شامل استفاده از کاندوم، دیافراگم و اسفنج است. به طور کلی، این ابزار به قدرت آی یو دی هورمونی نمی توانند از بارداری جلوگیری کند. روش های پیشگیری حائل باید در هربار مقاربت جنسی استفاده شوند. - روش طبیعی پیشگیری نیز در صورتی که شما و شریک جنسی تان بسیار دقیق باشید می تواند موثر باشد. این روش مستلزم پرهیز از ارتباط جنسی یا استفاده از روشهای سد کننده پیشگیری از بارداری در روزهایی از دوره قاعدگی است که احتمال بارداری بیشتر است. - کنترل دائمی(عقیم سازی)، آخرین راه پیشگیری از بارداری است. عمل عقیم سازی در مردان وازکتومی و در زنان بستن لوله های رحم یا توبکتومی می باشد. عقیم سازی برای افرادی مناسب است که تصمیم ندارند در آینده بچه دار شوند. - روش اورژانسی جلوگیری از بارداری برای مواقعی است که شما پیشگیری را فراموش کرده اید و یا کاندوم در حین مقاربت جنسی پاره شده است. برای اینکه روش های پیشگیری هورمونی یا سد کننده به خوبی عمل کنند، شما باید آنها را دقیقا به همان روشی که پزشک شما و یا دستورالعمل توصیه کرده است انجام دهید. حتی در آنصورت هم ممکن است حوادثی رخ دهد. بنابر این داشتن روشی جایگزین ضروری به نظر می رسد.

چگونه می توان بهترین روش را انتخاب کرد؟
بهترین روش کنترلی، روشی است که بتواند در هربار ارتباط جنسی از شما محافظت کند و با توجه به گوناگونی روش های پیشگیری، روشی است که شما بتوانید به خوبی آن را اجرا کنید. برای یافتن روشی که مناسب شما باشد، به موارد زیر فکر کنید: - روش انتخابی چقدر برای شما موثر است؟ به یاد داشته باشید که جلوگیری از بارداری چقدر برای شما اهمیت دارد و سپس کیفیت هرکدام از روش های پیشگیری را بررسی کنید. برای مثال، اگر شما تصمیم دارید که درآینده بچه دار شوید، شما نیازی به استفاده از روش های بسیار قابل اعتماد ندارید. اگر شما قصد ندارید بچه دار شوید می توانید از روش پیشگیری مطمئن تری استفاده کنید. - روش انتخابی شما به چه مقدار تلاش نیاز دارد؟ برای مثال، درصورتی که شما آدم فراموشکاری هستید، استفاده از قرص های پیشگیری راه حل مناسبی برای شما نیست. اگر مطمئن نیستید که در هربار ارتباط جنسی می توانید از یکی از راه های سد کننده استفاده کنید، بهتر است روش پیشگیری خود را متوقف کرده و راه حل دیگری را جایگزین کنید. - چه موقع قصد دارید که بچه دار شوید؟ برای مثال، اگر تصمیم دارید که در یک تا دوسال آینده بچه دار شوید، تزریق هورمونی برای شما مناسب نیست، چراکه تا ماه ها پس از تزریق بارداری شما با مشکل و تاخیر مواجه خواهید شد. اگر تصمیم دارید که به هیچ عنوان بچه دار نشوید، روش پیشگیری طبیعی به هیچ عنوان روش مناسبی برای شما نیست، چرا که این روش اغلب دچار خطا می شود. - روش انتخابی شما چقدر هزینه دارد؟ برای مثال، استفاده از کاندوم ارزان است و بعضی کلینیک ها آن ها را به طور رایگان ارائه می کنند. بعضی شرکت های بیمه هزینه های مربوط به پیشگیری از بارداری را تقبل می کنند. اما معیار هزینه، گاهی می تواند گمراه کننده باشد. آی یو دی هزینه زیادی برای شما دارد، اما با توجه به اینکه برای سالهای طولانی قابل استفاده است، در طول زمان این هزینه کم خواهد شد. - روش انتخابی شما چقدر می تواند از شما در برابر عفونت محافظت کند؟ کاندوم های لاتکس می توانند از شما دربرابر انتقال بیماری های مقاربتی مثل HIV محافظت کنند، اما بهترین راه حل برای جلوگیری از بارداری نیستند. برای پیشگیری از بارداری و بیماری، از کاندوم و یکی دیگر از روش های پیشگیری به طور همزمان استفاده کنید. - آیا تا به حال با یکی از روش های پیشگیری دچار مشکل شده اید؟ گاهی برای یافتن بهترین روش، باید روش های مختلفی را امتحان کرد. همچنین ممکن است شما نیاز داشته باشید که روشی را که زمانی برای شما موثر بوده تغییر دهید. اگر درحال حاضر از روشی استفاده می کنید که از آن خشنود نیستید، درباره تغییر روش و انتخاب روش دیگری با پزشک خود مشورت کنید.

چه مواردی ممکن است انتخاب شما را محدود کند؟
با توجه به وضعیت سلامت شما، بعضی روش های پیشگیری از بارداری ممکن است برای شما ایمن نباشد. برای اطمینان از اینکه کدام روش ها برای شما مفید است، پزشک نیاز به اطلاعات زیر دارد: - آیا سیگاری هستید؟ – آیا باردار هستید؟ آیا مشکوک به بارداری هستید؟ – آیا در دوره شیردهی هستید؟ – آیا بیماری جدی و خاصی دارید؟ مانند بیماری قلبی، فشارخون بالا، سردردهای میگرنی، دیابت. – آیا تا به حال لخته شدن خون در پاها (ترومبور ویریدی عمقی) و یا ریه ها (آمبولی ریوی) داشتید؟ آیا در بین اعضای خانواده کسی با این بیماری ها دارید؟ – آیا تا به حال سرطان پستان داشته اید؟ – آیا تا به حال بیماری مقاربتی داشته اید؟

چگونه می توان به یکی از روش های پیشگیری دسترسی یافت؟
بعضی از ابزارهای پیشگیری را می توانید از داروخانه ها بخرید. - کاندوم ها، اسفنج ها و اسپری های اسپرم کش را می توانید بدون نسخه پزشک از داروخانه ها تهیه کنید. - روش های پیشگیری اضطراری نیز در اکثر داروخانه ها بدون نسخه پزشک قابل خرید هستند. اما شما باید ثابت کنید که بالای ۱۷ سال سن دارید. مراجعه به پزشک یا متخصص: - دریافت دستورالعمل نحوه استفاده از قرص ها و یا روش های دیگر هورمونی . – گذاشتن آی یو دی در داخل رحم. – گذاشتن دیافراگم یا حلقه ی دهانه رحمی.

علامت عفونت زنانه

اگرچه بعضی خارش ها و ترشحاتی که در زنان ایجاد می شود، طبیعی و گذراست اما اگر این خارش طولانی شود، بهتر است بیشتر مورد توجه قرار گیرد. خارش دستگاه تناسلی یکی از مشکلات شایع زنان است که باعث مراجعه آنها به متخصص زنان می شود...
گاهی این خارش به دلیل حساسیت و گاهی بیمارگونه است. برای آشنایی با عوامل ایجاد کننده خارش و روش های درمانی آن، پای صحبت های دکتر شهرزادزاده مدرس، متخصص بیماری های زنان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی نشسته ایم.

▪ خانم دکتر! خارش ناحيه تناسلي شکایت برخی خانم هاست. دلیل این امر چیست؟
اصولا خارش ناحیه تناسلی با تحریک پوستی و التهاب در ناحیه خارجی دستگاه تناسلی ایجاد می شود. خارش می تواند علامت اولیه بسیاری دیگر از مشکلات و عفونت های تناسلی از بیماری های مقاربتی گرفته تا حساسیت پوستی باشد. شرایط خاص ناحیه تناسلی در زنان، محیط مرطوب، قرار گرفتن دستگاه تناسلی، ادراری و گوارشی کنار هم و تماس دایم با لباس زیر، این ناحیه را مستعد خارش و سوزش می کند.

▪ از علل ایجاد و تشدید خارش در ناحیه تناسلی برایمان بگوید.
هنگام مواجهه با خارش ناحیه تناسلی، باید احتمال وولوواژینیت (التهاب دستگاه تناسلی خارجی زنان) را در نظر گرفت که شایع ترین علت آن عفونت های مهبل (واژن) است. عفونت های واژن معمولا به ۳ علت اتفاق می افتد: واژینوز باکتریال که شایع ترین عفونت مهبل است، عفونت قارچی یا تریکومونیازیس.

۱) واژینوز باکتریال زمانی رخ می دهد که تعادل میکروارگانیسم هایی که در مهبل زندگی می کنند، به هم بخورد. دوش مهبل نیز خطر آن را افزایش می دهد. اگر این مشکل درمان نشود، باعث ابتلا به بیماری التهابی لگن و در پی آن عوارضی مانند نازایی ، بارداری خارج رحمی یا زایمان زودرس می شود.

۲) دلیل دیگر خارش، عفونت قارچی مهبل است که آن هم به دنبال تغییر در محیط مهبل روی می دهد. در یک عفونت قارچی، معمولا رشد بیش از حد کاندیدا باعث خارش و سوزش و گاهی ترشح سفید غلیظ و پنیری شکل می شود. این عفونت معمولا به دنبال مصرف آنتی بیوتیک ها (به دلیل از بین بردن باکتری های طبیعی محیط مهبل) و قرص های ضدبارداری روی می دهد.

۳) عفونت دیگری که می تواند باعث خارش شود، نوعی بیماری مقاربتی به نام تریکومونیازیس است که خارش و سوزش و ترشح زرد مایل به سبز نشانه آن است.

برخی از این عفونت ها مشکل خاصی با برقراری روابط زناشویی ایجاد نمی کنند اما گاهی واژینیت در زمینه بیماری خاصی ایجاد می شوند، مثلا دیابت کنترل نشده یا هنگام بارداری. در دوران بارداری، به علت اینکه pH محیط واژن تغییر می کند، مادر مستعد ابتلا به برخی عفونت ها خواهد شد. در افرادی که به مدت طولانی آنتی بیوتیک مصرف می کنند، چون این داروها فلور نرمال محیط واژن را از بین می برند، عفونت و خارش ایجاد می شود.

▪ گفتید خارش دلایل تحریکی و حساسیتی هم دارد، در این مورد توضیح می دهید؟
اینها دلایل عفونی بود اما برخی مشکلات پوستی هم باعث خارش ناحیه فرج می شوند؛ درماتیت تحریکی و درماتیت تماسی از آن جمله است. رعایت نکردن نکات بهداشتی، پوشیدن لباس تنگ، استفاده از کرم های مختلف و برخی اسپری های خوشبوکننده و نوار بهداشتی نامناسب ممکن است از علت های به وجود آورنده خارش باشد. استفاده از کرم های ضدخارش و ضدقارچ که معمولا بیماران بدون نسخه از داروخانه تهیه می کنند، یکی از عوامل اصلی بروز خارش است. درماتیت زمانی رخ می دهد که پوست با یک ماده شیمیایی مثلا صابون های تند و پاک کننده های قوی تحریک شود. درماتیت تماسی هم واکنش آلرژیک سیستم ایمنی به یک ماده مثل عطر است. افرادی که پوست آنها در ناحیه فرج حساس است، نباید از مواد معطر و پاک کننده های نامناسب استفاده کنند. اگر این عفونت ها در سنین خیلی پایین یا در یائسگی ایجاد شوند باید به دنبال علت زمینه ای گشت.

▪ پوشیدن لباس تنگ چگونه باعث عفونت و خارش می شود؟
پوشیدن لباس های تنگ و چسبان به ویژه از جنس پلاستیک، رطوبت را افزایش می دهد و ناحیه را برای رشد قارچ مستعد می کند. شست وشو بعد از هر بار ادرار و مدفوع با آب و سپس خشک کردن به آرامی با دستمال کاغذی برای حفظ بهداشت ناحیه تناسلی کافی است.

▪ برای رفع این خارش چه توصیه هایی دارید؟
معمولا تحریکات ناحیه پرینه (میان?دو راه) باعث بروز قرمزی و التهاب می شود. خارش این ناحیه بسیار ناراحت کننده است و خاراندن التهاب و قرمزی را افزایش می دهد، بنابراین پس از مشخص شدن علت خارش، لازم است درمان فورا انجام شود. عفونت قارچی با داروهای ضدقارچ درمان می شود که به صورت کرم، شیاف یا قرص در دسترس هستند. اگر این خارش به دلیل واژینیت باشد تا وقتی عامل ابتلا درمان نشود، خارش برطرف نخواهد شد، بنابراین توصیه می شود حتما برای درمان خارش ناحیه تناسلی به پزشک مراجعه کنید. استفاده از برخی کرم های موضعی که توسط پزشک تجویز می شود، می تواند این خارش را بهبود دهد اما در عفونت های مقاوم به کرم های موضعی، معمولا لازم است داروهای ضدقارچ هم به صورت خوراکی مصرف شوند. اگر عفونت دوباره عود کرد، گاهی حتی همسر بیمار هم باید درمان شود. اگر خارش به دلیل حساسیت و تحریک ناحیه وولو باشد، توجه به نوع لباس، مخصوصا لباس زیر ضروری است. پوشیدن لباس تنگ به مدت طولانی، محلی مناسب را برای رشد قارچ ها فراهم و خارش ایجاد می کند بنابراین ساده ترین راه درمان، تعویض لباس
و استفاده نکردن از شلوارهای تنگ به مدت طولانی است.

▪ اما اگر این خارش به دلایل بیماری های زمینه ای و عمومی باشد، چطور؟
در این موارد لازم است حتما بیماری تحت کنترل و درمان قرار گیرد. اگر دچار خارش مزمن و طولانی در ناحیه تناسلی هستید، این نکات را مدنظر داشته باشید:
۱) به جای نوار بهداشتی از تامپون استفاده کنید البته این کار را حتما با مشورت پزشک انجام دهید زیرا تامپون نیز عوارض خاص خود را دارد.
۲) از کاندوم استفاده نکنید. ژل هایی که به عنوان ژل های روان کننده به فروش می رسند از عوامل مهم ایجاد حساسیت و خارش در ناحیه تناسلی هستند. استفاده از این ژل ها حتی برای کسانی که مشکل خارش هم ندارند، توصیه نمی شود.
۳) بهتر است زنان به جای استفاده از دوش مهبل (شست وشوی مهبل با مواد خاص) و اسپری از صابون های ملایمی که ماده پاک کننده قوی ندارند، استفاده کنند.
۴) کمپرس آب سرد، خارش را کم می کند، ۱۰ تا ۱۵ دقیقه کمپرس آب سرد حداکثر ۲ بار در روز بسیار مفید است. بعد از این کار ناحیه را به آرامی با حوله یا پارچه نخی تمیز خشک کنید.
۵) برای تسکین پوست حساس، می توانید از لیف گرم و مرطوب استفاده کنید یا در وان آب گرم بنشینید.

10 بیماری موثر بر میل جنسی زنان

بسیاری از بیماری‌ها با کاهش میل جنسی، باعث می‌شوند روابط زناشویی تحت تاثیر قرار بگیرد. در واقع می‌توان کاهش میل جنسی را به‌عنوان یکی از بارزترین عوارض این بیماری‌ها به‌حساب آورد. با توجه به این حقیقت می‌توان اذعان کرد که اگر دچار کاهش میل زناشویی و یا هر نوع اختلال دیگری در این عملکرد هستید، بهتر است به پزشک مراجعه نمایید تا دلیل اصلی آن مشخص شود و با رفع مشکل زمینه‌ای، این مشکل شما نیز برطرف شود. بیماری های موثر
در ادامه به بعضی از مهم‌ترین بیماری‌‌هایی که میل زناشویی را تحت تاثیر قرار می‌دهند اشاره می‌کنیم:

1- بیماری‌های عروقی


برخی از اختلالات عروقی در قالب مشکلات زناشویی خود را نشان می‌دهند که به مرور زمان رگ‌های خونی را تحت تاثیر قرار داده، شریان‌ها را سخت و باریک می‌کنند و همین مساله، خون‌رسانی به دستگاه تناسلی را کاهش می‌دهد.


2- دیابت


اغلب مشکلات زناشویی ناشی از بیماری دیابت است که با مشکلات دیگری نظیر آسیب‌های عصبی و بیماری‌‌های عروقی همگام می‌شود. در زنان این عارضه به شکل کاهش میل زناشویی خود را نشان می دهد. البته این عوارض با کنترل قندخون ، فشارخون و مقدار کلسترول خون، قابل جبران است.

3- افسردگی


اغلب به‌دنبال افسردگی اختلالات زناشویی بروز می‌کند. اگر مواد شیمیایی مغز و یا هورمون‌ها و ناقل‌های عصبی در وضعیت متعادلی نباشند، میل زناشویی را تحت تاثیر قرار می‌دهند و دارو‌های ضدافسردگی باعث کاهش میل زناشویی می‌شوند. البته خوشبختانه دارو‌هایی با فرمول مشابه ویاگرا و یا خود ویاگرا می‌توانند به بهبود این وضعیت کمک موثری کنند.

4- یائسگی


میل زناشویی زنان به موازات تغییر در هورمون‌های خاصی در یائسگی کاهش پیدا می‌کند. کاهش مقدار هورمون استروژن (هورمون زنانه) در زنان که در انگیختگی زناشویی موثر است، باعث خشکی واژن و دردناکی آمیزش می‌شود. تستوسترون (هومون مردانه)، هورمونی که در میل زناشویی هر دو جنس نقش دارد، با کاهش فعالیت تخمدان‌ها کاهش می‌یابد و در مجموع، این مساله باعث کاهش میل زناشویی می‌شود.

5- عوارض جانبی برخی داروها


دارو‌های بی‌شماری هستند که چنین تاثیر ناخواسته‌ای را به همراه دارند. علاوه بر دارو‌های ضدافسردگی، دارو‌های فشارخون و حتی دارو‌های ضدبارداری می‌توانند میل زناشویی را تحت‌تاثیر قرار دهد.

6- ام.اس


بیماری ام.اس که باعث تخریب سیستم عصبی مرکزی می‌شود، روی عملکرد آمیزشی تاثیر می‌گذارد. عدم خشنودی از آمیزش و یا کمبود میل زناشویی در زنان می‌تواند دال بر ابتلا به این بیماری باشد. بیماری‌های عصبی دیگری نظیر پارکینسون نیز چنین تاثیر مشابهی را به همراه دارند.

7- آندومتریوز


علایم دردناک بیماری آندومتریوز نظیر گرفتگی‌های شکمی‌ دردناک، قاعدگی‌های شدید و درد مزمن لگنی، امکان آمیزش را به سختی فراهم می‌کند و تجربه‌ای ناخوشایند خواهد بود.

8- کیست‌های تخمدانی


آمیزش‌‌های دردناک، می‌تواند علامتی از کیست‌های تخمدان‌ باشد. بیماری التهاب لگن و یا سرطان لگن نیز چنین علامتی را به همراه دارند. به طور کلی آمیزش‌های دردناک را نباید نادیده گرفت.


9- اختلالات تیروییدی


تیرویید، غده‌ای در جلوی گردن است که نقش مهمی را ‌در حیات و سلامت فرد ایفا می‌کند. کنترل سوخت و ساز بدن، از دما گرفته تا وزن، و همچنین سلامت زناشویی از جمله فعالیت‌های غده‌ تیرویید است.

10- آپنه


آپنه که اصطلاحا به آن، "خفگی در خواب" می‌گویند، مشکلی است که در آن تنفس به مدت 10 ثانیه متوقف می‌شود و این روند مرتب در خواب تکرار می‌شود. پزشکان می‌گویند آپنه نیز می‌تواند به بروز مشکلات زناشویی در مردان منجر ‌شود.

واقعیت‌ها

شما ممکن است احساس کنید که میل زناشویی شما کمرنگ شده است، یا چیزهایی که قبلا برای شما لذت‌آور بوده، اکنون ناراحت‌کننده به نظر می‌رسند. شما تنها نیستید. خیلی از زنان در مراحلی از زندگی خود، دچار مشکلات زناشویی می‌شوند. ناتوانی زناشویی در زنان دلالت بر مشکلات مزمن یا عودکننده در برخورد با یک یا برخی از پاسخ‌های زناشویی دارد. به آنچه شما تجربه می‌کنید، ناتوانی زناشویی در زنان نمی‌گویند مگر اینکه درباره آن مضطرب شوید، یا تاثیر منفی بر ارتباط شما با همسرتان بگذارد. اگرچه مشکلات زناشویی مربوط به ناتوانی زناشویی در زنان، دلایل متفاوتی دارد، ولی اغلب قابل درمان هستند.

علایم و نشانه‌ها


دلواپسی زناشویی در زنان در هر سنی اتفاق می‌افتد، ولی ممکن است در زمان‌ تغییرات هورمونی شایع‌تر باشد، مانند بعد از زایمان، یا یائسگی. نگرانی‌های زناشویی همچنین ممکن است با بیماری‌های عمده ای مانند سرطان همراه باشند. اگر شما یک یا بیشتر از موارد زیر را تجربه کرده‌ باشید، مشکل شما به‌عنوان ناتوانی زناشویی در زنان دسته‌بندی می‌شود: - میل زناشویی در شما کم شده، یا وجود ندارد. - با انجام فعاليت زناشويي برانگیخته نمی‌شوید، یا علی‌رغم میل زناشویی، برانگیخته نمی‌شوید.
- نمی‌توانید به اوج لذت زناشویی ( ارگاسم) برسید.
- هنگام نزدیکی، درد دارید.

زنان چگونه عفونت میگیرند

زنان چگونه عفونت میگیرند

یک جراح و متخصص زنان و زایمان با بیان اینکه عفونت‌های دستگاه تناسلی در تمامی سنین شایع است و زمان خاصی برای شروع ندارد، گفت: عفونت لگنی (PID) منجر به ایجاد عفونت، چسبندگی لوله‌ها و نازایی می‌شود که علایم شایع آن ترشحات بد بو، احساس سوزش و خارش دستگاه تناسلی است.


دکتر رجایی با بیان اینکه عفونت‌های واژن انواع مختلفی دارد، گفت: علائم عفونت‌های دستگاه تناسلی زنان به صورت ترشحات حجیم، زیاد، چرکی، بد بو، رنگی (کرم یا زرد رنگ به طور معمول)، احساس سوزش، خارش و درد به هنگام نزدیکی بروز می‌کند. وی با اشاره به اینکه این نوع از بیماری اغلب با تغییر PH واژن شروع می شود، گفت: بعضی از عفونت‌ها از راه جنسی منتقل می‌شود که بسیار شایع است و در این مورد افراد باید بهداشت روابط جنسی را رعایت کنند.

رجایی در خصوص عوامل ایجاد عفونت‌های دستگاه تناسلی- ادراری گفت: با تغییر PH واژن زمینه برای عفونت مساعد می‌شود و عفونت‌های قارچی (کاندیدایی) به دلیل عدم رعایت خشک و نخی بودن لباس ایجاد می‌شود.


عفونت‌های دستگاه تناسلی چگونه ایجاد می‌شود؟
وی افزود: واژینیت باکتریال به دلیل نزدیکی‌های مکرر جنسی، استفاده از دوش‌های واژینال (برای شستشو داخل واژینال) به وجود می آید. چاقی نیز می‌تواند عامل مستعد کننده عفونت های دستگاه تناسلی باشد. اغلب تشخیص واژینیت‌ها در مطب از طریق معاینه و گاهی اوقات با بررسی‌هایی مانند آزمایش میکروسکوپی انجام می‌گیرد و برای تشخیص عفونت‌های التهابی لگن نیز می توان از سونوگرافی هم استفاده کرد.


عفونت باکتریال برای زنان باردارعوارض بسیاری دارد

رجایی خاطرنشان کرد: عفونت باکتریال برای زنان باردار می تواند عوارضی مانند خطر پارگی زودرس پرده جنین، زایمان زودرس، عفونت‌های پس از زایمان و افزایش احتمال سزارین و یا حتی بیماری‌های التهابی لگن را به همراه داشته باشد.
وی با بیان اینکه دارودرمانی، راهکار قطعی درمان عفونت‌های دستگاه تناسلی است، اظهار کرد: به دلیل اینکه تغییر در PH واژن طی یک مدت طولانی اتفاق می افتد، طول دوره درمان نیز باید طولانی مدت باشد زیرا در صورت کوتاه مدت بودن دوره، احتمال عود بیماری بیشتر است.


عفونت‌های دستگاه تناسلی از هر سنی می تواند شروع شود
این جراح و متخصص زنان و زایمان عفونت‌های دستگاه تناسلی را در تمامی سنین شایع دانست و گفت: واژینیت آتروفیک در زمان یائسگی به دلیل عدم وجود استروژن در واژن ایجاد می شود اما سایر عفونت‌ها با شروع روابط جنسی آغاز می‌شود و بیماری‌های کاندیدایی حتی کودکان را نیز می تواند درگیر کند.


عفونت مثانه با عفونت دستگاه تناسلی متفاوت است
وی با بیان اینکه عفونت مثانه با عفونت دستگاه تناسلی متفاوت است، افزود: بعضی از علائم این دو نوع عفونت مانند تکرر ادرار که هم در عفونت دستگاه تناسلی و هم در عفونت مثانه مشاهده می شود، به هم شباهت دارند.
رجایی در خصوص راه های پیشگیری از عفونت‌های دستگاه تناسلی بیان کرد: کاهش وزن، استفاده از لباسهای نخی، رعایت بهداشت روابط جنسی، کاهش مصرف دوش واژینال و خشک نگه داشتن لباس از جمله راه های پیشگیری از این بیماری است.


وی افزود: واژینیت‌ها کم عارضه‌ترین عفونت‌ها هستند که در صورت درمان آن می توان از عفونت‌های جدی‌تر پیشگیری کرد، بنابراین بیماران باید در صورت مشاهده علائم بیماری به پزشک مراجعه کنند تا درمان واژینیت زودتر انجام شود.
این جراح و متخصص زنان و زایمان در پایان توصیه کرد: بیماران در صورت تکرار عفونت‌های دستگاه تناسلی باید از مواد حاوی پروبیوتیک و لبنیات استفاده کنند.ایسنا

بيماريهاي جنسي خطر ناك

بیماری های جنسی خطرناک!
حجب و حیای معمول در جامعه ما سبب شده که سطح اطلاعات عمومی درباره بیماری‌های جنسی پایین باشد. این آگاهی های اندک بخصوص در میان جوانان ممکن است سبب خطرات بیشتر شود و از همین رو مناسب است که برخی از این موارد برای عموم آنان توضیح داده شود تا با پیشگیری از انجام رفتارهای پرخطر سلامت جامعه تهدید نشود. دانستن چنین هشدارهای ضروری‌ای، برای والدین و حتی همسران نیز مفید است.
باکتری‌هایی که منجر به نازایی می‌شوند
انواع و اقسام ویروس‌ها، باکتری‌ها و انگل‌ها می‌توانند از طریق تماس جنسی از فردی به فرد دیگر منتقل شوند. متاسفانه برای انواع بیماری‌های مقاربتی ویروسی مثل هپاتیت، هرپس، hpv و … درمان‌های ضدویروسی خیلی مشخص و موثری وجود ندارد، اما عفونت‌های باکتریایی درمان‌شان آسان‌تر است البته به شرطی که به موقع تشخیص داده شوند. درکل شایع‌ترین بیماری‌های آمیزشی انواع باکتریال آن هستند. از شایع‌ترین بیماری‌های باکتریال نیز می‌توان به گنوکوک (عامل سوزاک) و کلامیدیا اشاره کرد. این بیماری‌ها علائم زیادی ایجاد نمی‌کنند. درنتیجه فرد ممکن است مبتلا شود اما متوجه آن نشود. علائم آنها معمولا به صورت ترشح خفیف، سوزش ناحیه تناسلی و دردهای لگنی است که اگر زود تشخیص داده شوند به راحتی با استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های معمولی قابل درمان هستند. موضوع مهم در مورد این دو بیماری ایجاد عفونت رحمی است که در خانم‌های جوان باعث نازایی می‌شود. در واقع چون علامت‌های پر سر و صدایی ندارند ممکن است اصلا فرد متوجه آن نشود و برای درمان مراجعه نکند. درنتیجه این میکروب‌ها می‌توانند به تدریج از نواحی پایین‌تر به نواحی بالا یعنی به رحم و لوله‌های رحمی انتقال پیدا کنند و منجر به چسبندگی و نازایی شوند. پس تشخیص به موقع این دو بیماری اهمیت زیادی دارد.
سیفلیس هنوز شایع است!
بیماری سیفلیس که نامی نسبتا آشنا دارد از دیگر عفونت‌های باکتریال جدی دیگر است که می‌تواند از راه ارتباط جنسی منتقل شود. در واقع سیفلیس برخلاف تصور بعضی‌ها اصلا ریشه کن نشده و هنوز خیلی شایع است. بیشتر افراد تعجب می‌کنند وقتی به آنها می‌گوییم خطر ابتلا به سیفلیس زیاد است چراکه فکر می‌کنند این بیماری دیگر وجود ندارد. در گذشته که آنتی‌بیوتیک‌ها محدودتر بودند سیفلیس هم خیلی شایع‌تر بود. خوشبختانه میکروب سیفلیس نسبت به آنتی‌بیوتیک خیلی حساس است و درمان اصلی آن پنی‌سیلین است. سیفلیس کاملا قابل درمان است اما اگر فرد مبتلا، متوجه آن نشود می‌تواند بسیار خطرناک باشد. این بیماری ممکن است خود را در مراحل اولیه نشان ندهد و فقط به صورت یک جوش کوچک دیده شود اما مراحل دوم و سوم آن بسیار خطرناکند و مرحله سوم می‌تواند کشنده باشد. طوری که در سیستم عصبی مرکزی، مغز، مفاصل و… عوارض شدید ایجاد می‌کند.
از سایر بیماری‌های مقاربتی باکتریال می‌توان به شانکروئید اشاره کرد که باعث ایجاد زخم‌های مزمن ناحیه تناسلی می‌شود. خوشبختانه این بیماری اگر تشخیص داده شود با آنتی‌بیوتیک‌های مختلف قابل درمان است.
ویروس سرطان‌زا، در مردان و زنان، هر دو!
یکی از ویروس‌های جدی و شایع به خصوص در افرادی که تعداد دفعات تماس و تعداد شریک‌های جنسی‌شان زیاد است، ویروس زگیل تناسلی یا hpv است. افراد زیادی به این ویروس مبتلا هستند اما ممکن است علائم کلینیکی یا ضایعه پوستی مشخصی نداشته باشند. در نتیجه این ویروس خیلی راحت از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود. ممکن است این بیماری به صورت یک زگیل تناسلی معمولی تظاهر کند که از طرق مختلف از جمله سوزاندن، فریز کردن و… قابل درمان است اما متاسفانه در درازمدت می‌تواند بسیار خطرناک باشد.
بعضی از انواع این ویروس در خانم‌ها خطر ابتلا به سرطان‌های گردن رحم را به شدت بالا می‌برد، طوری که تا به حال به عنوان شایع‌ترین و مهم‌ترین علت سرطان گردن رحم شناخته شده است. این ویروس نه تنها در خانم‌ها بلکه در آقایان نیز می‌تواند منجر به انواع سرطان‌های دستگاه تناسلی شود. برای همین باید در مورد درمان و اقدامات پیشگیری اقدامات لازم را انجام داد.
تبخال تناسلی درمان قطعی ندارد
ویروس مهم و شایع دیگری که می‌تواند از طریق تماس جنسی منتقل شود «هرپس» یا همان ویروس تبخال است که باعث بیماری تبخال تناسلی می‌شود. علائم آن نیز مانند تبخال روی سایر اعضای بدن است. به این صورت که در ناحیه تناسلی یک جوش دردناک ایجاد می‌شود و معمولا یک هفته تا ۱۰ روز طول می‌کشد تا خود به خود بهبود یابد. این بیماری مانند تبخال لب درمان قطعی ندارد و اگر فرد یک بار به آن مبتلا شود بیماری هرچند وقت یک‌بار عود می‌کند.
نکته مهم اینکه حتی وقتی فرد مبتلا تبخال ندارد هم می‌تواند ویروس را از طریق ترشحات تناسلی به فرد دیگر انتقال دهد. همچنین اگر خانمی مبتلا باشد و باردار شود این ویروس خیلی راحت به جنین منتقل می‌شود و عوارضی را در نوزاد ایجاد می‌کند.
بیماری‌های تناسلی غیر از اینکه روی دستگاه تناسلی تاثیر می‌گذارند، سیستم تولید مثل و باروری انسان را نیز مختل می‌کنند. لازم به ذکر است که ویروس ایدز و هپاتیت b نیز می‌توانند از مادر به جنین منتقل شوند.
واکسن هپاتیت b فراموش نشود!
از خانواده ویروس‌ها بعد از hiv که در صدر است، ویروس هپاتیت b هم می‌تواند از طریق تماس جنسی منتقل شود، البته اگر فرد واکسن هپاتیت b نزده باشد. حتی اگر فرد مبتلا، علائم مربوطه از جمله زردی یا یرقان هم نداشته باشد می‌تواند ناقل این بیماری باشد. واکسن هپاتیت b در حال حاضر در ایران به صورت معمول برای همه کودکان زده می‌شود اما کسانی که بیشتر از ۲۲ سال دارند ممکن است در کودکی این واکسن را دریافت نکرده باشند بنابراین می‌توانند به مراکز بهداشتی درمانی مراجعه کنند و این واکسن را تزریق کنند. دیده شده که هپاتیت c و a نیز از طریق تماس جنسی می‌توانند منتقل شوند اما احتمالش خیلی کمتر از هپاتیت b است و خیلی به ندرت اتفاق می‌افتد.
انگل‌ها هم می‌توانند باعث نازایی شوند
«تریکوموناس واژینالیس» یا «تریکومونیازیس» نوعی انگل تک‌یاخته است که از طریق ترشحات تناسلی منتقل می‌شود. این انگل معمولا در آقایان علامتی ایجاد نمی‌کند اما در خانم‌ها می‌تواند باعث ترشحات شدید، دردهای لگنی و ناراحتی‌های دیگر شود و اگر درمان نشود می‌تواند منجر به عوارض درازمدت روی سیستم تولید مثل و نازایی شود.
شپش عانه از دیگر انگل‌هایی است که می‌تواند از طریق ارتباط جنسی منتقل شود. به این صورت که اگر فرد روی موهای ناحیه تناسلی مبتلا به شپش باشد به راحتی می‌تواند آن را به فرد دیگر منتقل کند.
گال یا جرب نیز نوعی عامل انگلی است و اگر فرد به این بیماری پوستی مبتلا شود می‌تواند با تماس جنسی آن را به فرد دیگر منتقل کند.

بیــماری پیرونــی،مشکل جنســی در آقایان

گاهی در اطراف خودمان مردانی را می‌بینیم که افسرده‌اند و وقتی از آنها شرح حال کاملی می‌گیریم، متوجه می‌شویم که مثلا در رابطه زناشویی با همسر خودشان نیز دچار بی ‌میلی شدید هستند و ضمنا از اظهار این مشکل نزد پزشکان نیز پرهیز می‌کنند.
تنها بعد از مشاوره‌های روان است که مشخص می‌شود برخی از این افراد به بیماری خاصی مبتلا هستند که رابطه زناشویی را برای آنها مشکل‌ساز و دردناک کرده است و علت آن هم شاید ضربه و آسیبی باشد که ممکن است در حافظه‌شان جایی نداشته باشد. نام این بیماری، پیرونی است...

بیماری پیرونی که به «سفتی پلاستیکی آلت» ترجمه شده است،نوعی اختلال در بافت فیبری آلت تناسلی مردان است که به علت رشد پلاک‌های لیفی در بخشی از بافت نرم آلت به وجود می‌آید و 1 تا 4 درصد مردان به این عارضه مبتلا می‌شوند.

بیشتر افراد به علت نوع خاصی از درگیری بافت آلت،دچار بروز انحنای آلت به سمت بالا می‌شوند.این بیماری همچنین نشانگان ناخن خمیده نیز نامیده می‌شود و در نهایت،چون جراحی فرانسوی به نام فرانسوا ژیگو دولاپیرونی در سال 1743 برای اولین بار این بیماری را شرح داد،آن را به نام پیرونی هم می‌نامند.

اگرچه کمی انحنای آلت،طبیعی است و بسیاری از نوزادان پسر با این حالت به دنیا می‌آیند و مشکلی هم ندارند،اما هنگامی که این مساله موجب درد و سفتی و بروز ضایعاتی مانند طناب (به نام پلاک) یا انحنای غیرطبیعی آلت در زمان نعوظ یا تحریک ‌شود،می‌گوییم که فرد به بیماری پیرونی دچار شده است.


روند بیماری چگونه است؟

برخلاف تصور،پیرونی فقط موجب انحنا نمی‌شود؛بلکه موجب برجستگی و دندانه‌دار شدن بافت آلت و باریک‌شدگی و کوتاهی آن نیز می‌شود.دردی که در ابتدای بیماری وجود دارد،حدود 12 تا 18 ماه بعد از شروع بیماری از بین می‌رود.اختلال در نعوظ و سفتی آلت در پاسخ به تحریک جهت فعالیت زناشویی به درجات گوناگونی وجود دارد و در مراحل پیشرفته‌تر بیماری بروز می‌یابد و موجب دردناک و مشکل شدن فعالیت زناشویی می‌شود.

اگر چه این بیماری در هر سن و نژادی مشاهده می‌شود،مردان 40 سال به بالای نژاد قفقازی بیشتر به این عارضه دچار می‌شوند.این بیماری نه مسری است و نه خطر بروز سرطان را افزایش می‌دهد.این بیماری فقط مردان را مبتلا می‌کند و فقط محدود به آلت تناسلی است،اگرچه عده چشمگیری از افراد به بیماری بافت همبند در ناحیه دست و به میزان کمتر در پا نیز مبتلا می‌شوند؛مانند بیماری دوپویترن.احتمال بروز این بیماری به صورت ژنتیکی نیز وجود دارد.


علت این بیماری چیست؟

علت این بیماری هنوز شناخته شده نیست اما تصور بر این است که سابقه ضربه و آسیب به آلت طی فعالیت زناشویی علت عمده بروز چنین عارضه‌ای است؛حتی اگر خود فرد از چنین سابقه‌ای آگاهی نداشته باشد.اگرچه هنوز تایید شده نیست،گفته می‌شود برخی داروهای فشار خون مانند پروپرانولول نیز ممکن است از عوامل بروز این بیماری باشند.


کدام پزشک، کدام درمان؟

پزشکان مسوول تشخیص و درمان این گونه بیماران،جراحان و متخصصان بیماری کلیه و مجاری ادراری و تناسلی یا اورولوژیست‌ها هستند و پزشکان دیگر کمتر می‌توانند دست به اقدام درمانی،حتی در صورت تشخیص درست بزنند.بدون درمان،حدود 12 تا 13 درصد از بیماران،خود به خود بهبود می‌یابند و 40 تا 50 درصد بدتر شده و بقیه نیز بدون تغییر باقی می‌مانند.

بسیاری از روش‌های درمانی با استفاده از مکمل‌های دارویی و ویتامینی مانند ویتامین E آزمایش شده‌اند اما نتایج قطعی نبوده‌اند،اگرچه تاثیرات پراکنده‌ای هم نشان داده‌اند.ترکیب ویتامین E و کلشیسین هم آثار درمانی و تاخیر در پیشرفت بیماری را نشان داده است.

ترکیبات جدیدتر شامل داروهای ضد التهاب است که کما بیش موثر بوده است.از ترکیباتی چون پارا آمینوبنزوات پتاسیم، استیل ال-کارنیتین، پروپیونیل ال-کارنیتین، ال-آرژینین و سیلدنافیل یا وایاگرا و پنتوکسی‌فیلین نیز به طور معمول استفاده می‌شود. اینترفرون آلفا-2ب و فرمول سوپراکسید دیسموتاز نیز با تاثیر مثبت همراه بوده‌اند. تزریق وراپامیل به داخل پلاک‌های فیبروز آلت در برخی بیماران موثر بوده است.

درمان جراحی با تکنیک‌های گوناگون از جمله روش نسبیت Nesbit به ویژه اگر یک جراح با تجربه در زمینه جراحی‌های ترمیمی انجام دهد و پروتزهای آلت نیز به ویژه در موارد پیشرفته موثر واقع می‌شود.

در زمینه طب فیزیکی و وسایل توانبخشی،روش‌های کششی توسط خود بیمار و تعدادی از وسایلی که نیروی طولی ایجاد می‌کنند و همچنین استفاده از وسایلی مانند وکیوم یا پمپ آلت برای اصلاح اختلال نعوظ در دست تحقیق و بررسی است.

در پایان باید گفت که بیماری پیرونی،یک بیماری جسمی است اما بر روان فرد بیمار تاثیر بسیاری می‌گذارد و باید به یاد داشته باشیم که مشاوره روانی برای این‌گونه افراد که شاید با همسر و پزشک‌شان هم در این باره صحبت نمی‌کنند،لازم و ضروری است.


تازه‌های درمان بیماری

مبتلایان به بیماری پیرونی می‌توانند امیدوار باشند که به زودی نوعی درمان غیر تهاجمی برای آنها به بازار می‌آید.این دارو که زیافلکس نام دارد در محل ضایعه تزریق می‌شود.مطالعات درباره 120 بیمار در 11 دانشکده پزشکی ایالات متحده انجام شده و بیماران پس از درمان به مدت 36 هفته مورد پایش قرار گرفتند.این بیماران همگی دچار خم ‌شدگی‌های معادل 30 تا 90 درجه در جسم آلت تناسلی بودند.

در این بیماران،داروی زیافلکس در درون پلاک ضایعه تزریق شد،به طوری که هر بیمار دو بار در هفته و هر شش هفته یک بار برای سه دوره تحت تزریق کلاژناز قرار گرفت.به این ترتیب هر بیمار شش تزریق از زیافلکس دریافت کرد.در نهایت بیماران بهبود قابل توجهی در میزان خم‌شدگی آلت تناسلی را تجربه کردند که گاهی به حدود 60 درجه می رسید. با توجه به اینکه حدود یک میلیون مرد به بیماری پیرونی مبتلا بوده و از عوارض آن در رنج هستند،امید ‌می‌رود که داروی زیافلکس در آینده‌ای نه چندان دور به عنوان یک گزینه درمانی ایده‌آل برای این بیماری مصارف زیادی پیدا کند.

دکتر توماس وگمن می‌گوید: «مهم‌ترین بخش از کار آزمایی‌های انجام شده،بررسی میزان رضایت بیماران،پیش و پس از تزریق داروی زیافلکس و اثر آن در عملکرد زناشویی آنها بود و خوشبختانه کارآزمایی‌ها نشان دادند که اثر این دارو نسبت به دارونما در بهبود عملکرد زناشویی و افزایش رضایت بیماران،بسیار چشمگیر است.»

پزشکان معتقدند که این دارو نه تنها برای بیماری پیرونی،بلکه برای بیماری‌های دیگری همچون دوپویترن و کپسولیت چسبنده (شانه منجمد) نیز می‌تواند گزینه درمانی مناسب و با تهاجم اندکی را پیش رو قرار دهد.به نظر می‌رسد پس از تزریق دارو در محل هریک از ضایعات مزبور،ماساژ منظم محل تزریق می‌تواند اثربخشی درمان را افزایش دهد.

نکـاتی مهـم درباره ی بیمـاری هـای مقـاربتی

STDs چیست؟


بیماری های جنسی یا STDs عبارتند از بیماری مقاربتی که از شخصی به شخص دیگر در طی تماس دستگاه ژنیتال (یا دستگاه تولید مثلی) یک پارتنر با ژنیتال – مقعد – دهان یا حلق پارتنر دیگر صورت می پذیرد. STD ممکن است توسط ویروس، باکتری یا انگل نیز منتقل شود. این میکروارگانیسم ها می‌توانند داخل بدن شده و پوست، مخاط، واژن، رکتوم، حالب، سرویکس، چشم و دهان و حلق را گرفتار کند. وجود هر گونه ترشح غیر عادی و بدبو، خارش، سوزش، دیزوری، دیس پارونیا، زخم در نواحی تناسلی، نشانه احتمالی وجود عفونت است. در چنین مواردی فرد باید به پزشک مراجعه کرده و تحت درمان قرار گیرد.



* STD در خانمها، تمایل به شدت بیشتری از آقایان دارد.
* ممکن است STD ها باعث سرطان سرویکس شود.
* STD می‌تواند از مادر به بچه، قبل، در طی حاملگی یا بلافاصله بعد از زایمان منتقل شود.
* محققین بر این باورند که داشتن STD (به غیر از ایدز) شانس ابتلا به ایدز را می‌افزاید.




حداقل دانستن ۵ کلید اساسی در رابطه با STD در آمریکا وجود دارد:



* STD، بر روی خانمها و آقایان در هر سطح اقتصادی و تحصیلی وجود دارد و بیشتر در بین دختران نوجوان و زیر ۲۵ سال دیده می‌شود. تقریبا دو سوم همه STD در جمعیت جوان زیر ۲۵ سال اتفاق می‌افتد.


* وقوع STD بالا رونده است به دلیل اینکه در چندین قرن گذشته از نظر جنسی افراد زودتر فعال شده و ازدواج دیرتر صورت می‌گیرد و بعلاوه طلاق بیشتر شده است.



* در بیشتر موارد STD علامتی ندارد (مخصوصا در خانمها) و زمانی که علائم پیشرفت می‌کند در واقع پارنتر هم درگیر می‌باشد بنابراین پزشکان برای افرادی که چند شریک جنسی دارند تستهایی برای غربالگری و تشخیص بیماری می‌دهند.


* در خانمها خطرات بیشتری از عفونت STI (عفونتی که از راه جنسی منتقل می‌شود) نسبت به آقایان وجود دارد و در واقع بیماری در حالت بدون علامت، پیشرفت و بیماری پیشرفته‌تر می‌شود و ایجاد عوارض بیشتری در خانمها می‌ نماید که بعضی از این عفونت ها قبل و در حین حاملگی و یا بلافاصله بعد از زایمان منتقل می‌شود که بعضی از این عفونتها در بچه به آسانی درمان می‌شود ولی بعضی از این عفونتها باعث عوارض (disability) و حتی مرگ بچه می‌شود.


* وقتی بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود به آسانی درمان می‌شود و در بعضی از STDها بیماریهای STD، شانس ابتلا به ایدز را می‌افزاید. چطور می‌توانیم از بیماریهای آمیزشی پیشگیری کنیم؟





کاهش خطر ابتلا به STD، ازراههای زیر امکان دارد:


* داشتن یک رابطه جنسی با شخص غیر عفونی
* استفاده صحیح و مداوم از کاندوم در آقایان
* استفاده از سرنگهای تمیز برای تزریق
* پیشگیری و کنترل بیماریهای STD، برای کاستن خطر ابتلا به عفونت HIV و کاهش خطر ابتلا به STD
* به تاخیر انداختن اولین رابطه جنسی تا حد ممکن؛ افراد جوانتر زمانی که برای اولین بار رابطه جنسی دارند به مراتب استعداد بیشتری برای ابتلا به STD دارند.




شخصی که از نظر جنسی فعال است بایستی:


* کنترل مرتب برای بیماری STD، حتی در صورت عدم وجود علائم و مخصوصا در صورت داشتن روابط جنسی با پارتنر جدید.
* دانستن علائم STD و در صورت دیدن کوچکترین علائم، به واحدهای درمانی مراجعه کند.
* اجتناب از داشتن روابط جنسی در زمان قاعدگی، که خانمهای مبتلا به HIV بیشتر عفونی شده و افراد غیر عفونی HIV، بیشتر مستعد گرفتن عفونت در طی این زمان می‌شوند.
* اجتناب از تماسهای مقعد، و در صورتی که این عمل انجام می‌شود، استعمال کاندوم در مرد.
* اجتناب از دوش واژینال، به دلیل اینکه بعضی از باکتریها وارد واژن شده و احتمال خطر STD را بیشتر می‌کند.

شایع‌ ترین بیمــاری مسری جنســـی

این بیماری هم زنان و هم مردان را در تمام گروهای سنی مبتلا می‌کند، البته شیوع آن در جوانان بیشتر است. طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، سالیانه 90 میلیون مورد جدید عفونت کلامیدیایی در جهان اتفاق می‌افتد.

به گزارش تکناز : عفونت‌های کلامیدیایی شایع‌ترین بیماری آمیزشی باکتریایی در دنیا و عامل آنها میکروبی به اسم «کلامیدیا تراکوماتیس» است. درگذشته، مهم‌ترین بیماری ناشی از کلامیدیا، «تراخم» بود که یک بیماری چشمی و از شایع‌ترین دلایل نابینایی است ولی درحال‌حاضر گونه‌ای از این باکتری بیشتر شایع شده که باعث عفونت دستگاه تناسلی می‌شود. كلامیدیاها انگل‌‌های داخل سلولی هستند و بسیاری از خصوصیات فیزیكی آنها مانند ویروس‌هاست. این میكروب‌ها باعث التهاب مجرای ادرار، واژن، گردن رحم، لوله‌های رحمی، مقعد و تخمدان‌ها می‌شوند. کلامیدیا یک عفونت داخل سلولی است، بنابراین تشخیص آن با روش‌های معمول آزمایشگاهی مشکل خواهد بود.این بیماری ممکن است بدون علامت یا با علایم خفیف و زودگذر باشد، ولی با گذشت زمان، عوارض خود را به‌ویژه در زنان نشان می‌دهد. بیشتر افراد مبتلا به بیماری‌های آمیزشی کلامیدیایی به علت بی‌اطلاعی از آلودگی خود به این میکروب، دنبال آزمایش یا درمان نمی‌روند. اگر همسر نیز درمان نشود، فرد پس از درمان، دوباره مبتلا خواهد شد.
کلامیدیا با هر نوع رابطه زناشویی قابل‌انتقال است و می‌تواند هنگام زایمان طبیعی از مادر به نوزاد منتقل شود. از آنجا كه گردن رحم در خانم‌ها و دختران جوان هنوز به خوبی تکامل نیافته است، امکان ابتلای این افراد بیشتر است.


علایم عفونت کلامیدیایی

بیشتر بیماران مبتلا به کلامیدیا بدون علامت هستند، این بیماری را بیماری خاموش نیز می‌نامند. این بیماری، یک دوره نهفته دارد و كه عبارت از مدت زمانی است که طول می‌کشد تا علایم بیماری پس از آلوده شدن به میکروب یا ویروس ظاهر شوند. طول دوره نهفته در عفونت کلامیدیایی 14-3 روز است. در خانم‌ها عفونت، ابتدا گردن رحم و مجرای ادرار را گرفتار می‌كند. 75 درصد خانم‌های مبتلا بدون علامت هستند. در صورت وجود علایم، عبارت خواهند بود از ترشح غیرطبیعی واژن و سوزش هنگام ادرار. حتی اگر عفونت از گردن رحم به لوله‌‌های رحمی منتشر شود، باز هم امكان دارد بیمار بدون علایم و نشانه باشد.
در عده‌ای از خانم‌ها، درد در قسمت تحتانی شکم، درد در قسمت پایین کمر، درد هنگام برقراری روابط زناشویی، تهوع، تب و خونریزی در فواصل عادت ماهیانه‌ها رخ می‌دهد. گاهی عفونت کلامیدیایی گردن رحم به ناحیه مقعد نیز منتشر می‌شود. بیشتر مردان مبتلا نیز بدون علامت هستند ولی برخی از آنها ترشح سفید یا روشن از مجرای ادرار و سوزش هنگام ادرار دارند. مردها همچنین ممکن است دچار سوزش و خارش در نوک مجرای ادرار شوند.



افــراد در معرض خــطر

خطر ابتلا به کلامیدیا در یک رابطه‌ زناشویی حفاظت نشده در این افراد بیشتر است:

1. دختران و خانم‌های جوان
2. مبتلایان به دیابت یا همان بیماری قند
3. كسانی كه وضعیت سلامت عمومی آنها نامناسب است.
4. افرادی كه در هوای گرم حضور دارند یا به هر علت دیگری، رطوبت و گرمای ناحیه تناسلی‌شان ممكن است افزایش یابد.
5. خانم‌هایی كه از دوش واژینال استفاده می‌كنند.


عوارض عفونت کلامیدیایی

کلامیدیا برخلاف سوزاک که یک بیماری پر سر و صداست، معمولا هیچ علامتی ندارد، ولی عواقب آن خطیرتر از سوزاک است. «اپیدیدیم» یک از ضمایم بیضه در مردان است. عفونت آن باعث بزرگی و قرمزی کیسه بیضه به همراه درد شدید می‌شود.

عفونت اپیدیدیم را در اصطلاح پزشکی «اپیدیدیمیت» می‌گویند. شایع‌ترین علت اپیدیدیمیت، ابتلا به عفونت کلامیدیایی است. قطر اپیدیدیم در بعضی نقاط آن، کمتر از یک میلی‌متر است و عفونت ممکن است باعث بسته شدن آن شود. اسپرم از بیضه به‌وسیله اپیدیدیم خارج و از طریق لوله منی وارد منی می‌شود. اگر مردی در هر دو طرف به اپیدیدیمیت مبتلا شود، بسته شدن دو طرفه اپیدیدیم باعث ناباروری وی خواهد شد. در این مردان با اینکه اندازه بیضه کاملا طبیعی است ولی تعداد اسپرم در مایع منی صفر گزارش می‌شود. گاهی بعضی از مردان جوان از اینکه تعداد اسپرم در مایع منی‌شان صفر گزارش شده است، تعجب می‌کنند گاهی هم زوجی قبلا صاحب یک فرزند شده‌اند و زمانی‌ كه می‌خواهند صاحب فرزند دوم شوند، مرد متوجه می‌شود که نابارور شده است. یکی از دلایل هر دو مورد، عفونت دو طرفه اپیدیدیم و بسته شدن آن است.

حدود 75 درصد زنان مبتلا به عفونت کلامیدیایی بدون علامت و 40 درصد آنها به بیماری التهابی لگن مبتلا می‌شوند که از عوارض آن دردهای مزمن لگنی و ناباروری است. گاهی یک مرد مبتلا به عفونت کلامیدیایی كه کاملا بدون علامت است، عفونت را به همسر خود منتقل می‌کند و با ابتلای همسر، زوج نابارور می‌شوند. مخاط واژن خانم‌ها در مقابل ‌کلامیدیا نسبتا مقاوم ولی مخاط گردن رحم حساس است و زود گرفتار می‌شود. زنان مبتلا به عفونت کلامیدیایی ممکن است ترشح مخاطی چرکی از دهانه رحم داشته باشند. گرفتاری لوله‌های رحمی با کلامیدیا باعث ناباروری زن می‌شود. 10 تا 40 درصد خانم‌های مبتلا به عفونت کلامیدیا كه درمان نمی‌شوند، بعدها به بیماری التهابی لگنی مبتلا خواهند شد.

در بعضی نقاط دنیا 40-30 درصد علت آسیب لوله‌‌های رحمی به‌علت عفونت‌های کلامیدیایی اتفاق می‌افتد. خطر بارداری خارج رحمی در زنان مبتلا به بیماری التهابی لگنی 10-6 برابر افراد عادی است و 50-40 درصد علت بارداری‌های خارج رحمی، بیماری التهابی لگن است. خطر ابتلا به بیماری ایدز در افراد مبتلا به عفونت کلامیدیایی 5 برابر افراد غیر آلوده خواهد بود. از عوارض دیگر کلامیدیا، عفونت چشم‌هاست اگر دست آلوده به ترشحات حاوی کلامیدیا با چشم تماس پیدا كنند عفونت چشمی «التهاب ملتحمه» ایجاد می‌شود در صورت عدم درمان، منجر به نابینایی خواهد شد. عفونت کلامیدیایی درمان نشده در خانم‌ها می‌تواند باعث زایمان زودرس شود. عفونت کلامیدیایی گردن رحم خانم باردار، هنگام زایمان به نوزاد منتقل خواهد شد و چشم، دهان، حلق و دستگاه تنفس نوزاد می‌تواند گرفتار شود.



تشخیص

امروزه در بسیاری از کشورها برنامه‌ای برای غربالگری این عفونت در زنان وجود دارد. با دریافت شرح حال مناسب، می‌توان در خانمی ‌که احتمال عفونت دارد، برای غربالگری اقدام كرد. در سال 1382، 1052 زن 49-15 ساله که به 5 درمانگاه زنان- مامایی در شهر تهران مراجعه کرده‌بودند، از نظر وجود عفونت کلامیدیایی بررسی شدند. حدود 12 درصد این تعداد خانم، تست pcr مثبت برای کلامیدیا داشتند. در جامعه‌ای که بیش از 4 درصد خانم‌های آن به کلامیدیا مبتلا هستند، غربالگری خانم‌ها از نظر وجود عفونت کلامیدیایی، توصیه می‌شود. امروزه تست‌های بسیار حساسی وجود دارند که با استفاده از آنها می‌توان بیماری را هم در ترشحات گردن رحم و هم از طریق ادرار تشخیص داد. در مردان، برای تشخیص، از نمونه‌‌هایی که از داخل مجرای ادرار گرفته شده‌اند، استفاده می‌‌شود. بهترین تست تشخیصی هم در مرد و هم در زن استفاده از pcr است. برای درمان عفونت‌های کلامیدیایی، داروهای بسیار موثری وجود دارند.

رابطـه ی جنســـی دهـانی و بیمـاری های مقاربتی

چون اکثر افرادی که رابطه جنسی دهانی برقرار می کنند انواع رابطه جنسی دیگر را هم انجام می دهند، برای محققین خیلی سخت است که دریابند بیماری های مقاربتی تا چه میزان فقط از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می شوند. در عین حال، همه ما می دانیم که بسیاری از بیماری های مقاربتی متداول از طریق رابطه جنسی دهانی هم منتقل می شوند. اینها عبارتند از


· کلامیدیا

· سوزاک

· زونا

· hiv

· ویروس انسانی ورم پوستی (hpv)

· التهاب غیرسوزاکی (ngu)

· سفلیس

· عفونت مخمر



کلامیدیا و رابطه جنسی دهانی

رابطه جنسی دهانی نمی تواند دلیل اصلی بروز کلامیدیا تلقی شود اما احتمال آن وجود دارد. اگر واژن، گردنه رحم، مفعد، آلت تناسلی یا دهان با ترشحات یا مایعات عفونی تماس پیدا کند، احتمال انتقال وجود دارد.

سوزاک و رابطه جنسی دهانی

سوزاک می تواند حین رابطه جنسی دهانی منتقل شود. برای انتقال سوزاک لازم نیست حتماً انزال صورت گیرد. سوزاک خیلی خوب در گلو باقی می ماند و عفونت های سوازکی گلو یکی از متداولترین عوارض رابطه جنسی دهانی است.

زونا و رابطه جنسی دهانی

زونا می تواند با تماس پوست با پوست منتقل شود درنتیجه احتمال انتقال آن در رابطه جنسی دهانی کاملاً آشکار است. شایان ذکر است که حتی اگر هیچ زخم مشخصی روی پوست وجود نداشته باشد هم انتقال ممکن است چون ممکن است شما یا شریک جنسیتان مبتلا به زونا باشید و خود ندانید. خیلی ها نمی دانند که تاولهای تبخالی نوعی زونا هستند.

hiv و رابطه جنسی دهانی

بااینکه احتمال انتقال کم است اما نمونه هایی از انتقال این ویروس با رابطه جنسی دهانی از طریق مایع منی، ترشحات واژن یا خون وجود دارد. Hiv از طریق بزاق منتقل نمی شود و بوسیدن های عمیق یک رفتار جنسی قابل قبول در این مورد است.

hpv و رابطه جنسی دهانی

رابطه جنسی دهانی یک علت نادر برای انتقال hpv تلقی می شود اما نمونه هایی از آن دیده شده است. ویروس hpv از سطح زگیل ها افتاده و هرگونه تماس مستقیم می تواند موجب انتقال شود.

ngu و رابطه جنسی دهانی

اکثر میکروب هایی که موجب ngu می شوند می توانند از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل شوند حتی اگر آلت تناسلی یا زبان کاملاً وارد واژن، دهان یا مفعد نشود و مایعات بدن جابه جا نشود. یک تحقیق استرالیایی رابطه جنسی دهانی را عامل مهمی در انتقال ngu معرفی کرده است.

سفلیس و رابطه جنسی دهانی

رابطه جنسی دهانی راه خوبی برای انتقال سفلیس به شمار می رود. درتحقیق مشخص شد که بیش از 13 درصد از موارد سفلیس از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل شده اند. انتقال معمولاً با تماس زخم های سفلیسی با پوست یا غشای مخاطی صورت می گیرد.

عفونت مخمر و رابطه جنسی دهانی

شواهد نشان می دهد که زنانی که بطور مداوم به عفونت مخمر مبتلا می شوند ممکن است آنرا از طریق رابطه جنسی دهانی دریافت کرده باشند. در یک تحقیق مشخص شد که رابطه جنسی دهانی با بالا رفتن احتمال عفونت مخمر در ارتباط است. رابطه جنسی دهانی با کسی که مبتلا به عفونت مخم است موجب برفک شده که نوعی عفونت مخمر در گلو می باشد. تماس دهانی با مخمر موجب بروز عفونت مخمر در واژن نمی شود چون مخمر در دستگاه گوارش از بین می رود.



نکات مهم برای رابطه جنسی دهانی ایمن

استفاده از روش های مانعی مثل کاندوم بهترین راه برای ایمن کردن رابطه جنسی دهانی است. افراد بسیاری که از ترشحات بدن خوششان نمی آید رابطه جنسی دهانی با کاندوم های طعم دار را بهتر می بینند.

وقتی مردی طی رابطه جنسی دهانی انزال می کند، اگر مایع خارح شده در کناره های دهان یا چشم های طرف مقابل بریزد، درصورتیکه مبتلا به بیماری های مقاربتی باشد، احتمال انتقال آن را شدیداً افزایش می دهد.

در بسیاری از موارد، بیماری های مقاربتی می توانند حتی باوجود اینکه آلت تناسلی یا زبان کاملاً وارد واژن، دهان یا مقعد نشده است نیز انتقال یابند.

برخی محققان پیشنهاد می کنند که از مسواک زدن قبل از رابطه جنسی دهانی خودداری کنید چن باعث می شود زخم ها و خراش های کوچک احتمال انتقال بیماری های مقاربتی را افزایش دهند.

عفونــت قارچی دستگــاه تنـاسـلی

کاندیدا عامل 90% قارچهای مجرای رحم است. قارچ ها اصولا پاسخ خوبی به ترکیبات آزول مثل کلوتریمازول نمیدهند.
در این موارد ترکیبات اسید بوریک با نیستاتین بسیار خوب پاسخ میدهند. حتی محلول آبی 1% gentian viole در تعداد محدودی از بیماران موثر است.

بیشترین مشکل در درمان کاندیدیازیس راجعه وجود دارد. در این موارد درمانهای واژینال به مدت 2-3 هفته ادامه می یابد. درمان شریک جنسی و کاهش مصرف قند تاثیر زیادی ندارد. هرچند در این موارد تست تحمل قند جهت رد دیابت تشحیص داده نشده باید انجام شود. بعلاوه در موارد مقاوم تست HIV نیز باید انجام شود. بعضی زنان با کاندیدیازیس دچار عفونت همزمان دیگری میباشند لذا تکرار معاینه و تست wet mount میتواند مسئله را روشن کند.

بیماران با کاندیدیازیس راجعه یعنی 4 بار یا بیشتر در سال باید درمان ضد کاندیازیس سرکوب کننده دریافت کنند. در مرحله اول باید درمان استاندارد ضد کاندیدیازیس به مدت 2 هفته تجویز شود و سپس در مان سرکوب کننده با ترکیبات آزول داخل واژن یا اسید بوریک دو بار در هفته یا 5 روز مداوم هر ماه یا فلو************ازول خوراکی هر هفته با دوز 150 میلیگرم ادامه یابد. این درمان حد اقل باید یک سال انجام گیرد. با این درمان تعدا عفونتها به صفر یا حد اکثر یک بار در سال کاهش میابد.

در عین حال بعضی فاکتور ها برای مستعد کردن زنان به این بیماری دخیل هستتند. که شامل حاملگی،دیابت،داروهای تضغیف کننده ایمنی و آنتی بیوتیک های وسیع الطیف میباشند. اخبرا نزدیکی های واژینال مداوم و دوش های واژینال را نیز بعنوان علت مطرح کده اند.



خلاصه

شما اول از همه باید اصول بهداشت اون منطقه را رعایت کنید و بعنوان استریل کننده محیط اون قسمت همیشه از یک دستمال گرم استفاده کنید و نه چیز دیگر و اینکه باید تستهای قند خون و HIV را انجام دهید. و سپس به ملاقات پزشکتان بروید تا برسی کند آیا عفونت همزمان دیگری هست با نه.. و اینکه شما را برای دریافت داروی خودتان ( داروی استاندارد ) برای 2 هفته هدایت کند.. بجای 3-5 روز معمول و پس از 2 هفته هم درمان دیگری را شروع کند. البته اگر در سال بیشتر از 4 بار دچار عفونت میشوید به اون فاکتور های مستعد کننده هم توجه کنید.

ریسک انتقال بیماری های مقاربتی چه زمانی بیشتر است؟

زنان در زمان تخمک گذاری، بیشتر در معرض خطر عفونت قرار می گیرند. بر اساس تحقیقی که اخیرا در مجله بیولوژی گلبول های سفید به چاپ رسیده است، افزایش سطح هورمون استروژن که قبل از تخمک گذاری ایجاد می شود، کارایی سیستم ایمنی را کاهش داده و موجب بروز عفونت می شود.


بر اساس این مطالعه، سیکل جنسی زنان نقش مهمی در استعداد آنها به عفونت ایفا می کند. پژوهش های محققان اسپانیایی و اتریشی نشان داد که زنان در زمان تخمک گذاری، بیشتر از هر زمان دیگری از سیکل جنسی خود، در معرض خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی هستند. این افت طبیعی در سطح ایمنی بدن به دلیل حفظ و بقای اسپرم در برابر واکنش ایمنی بدن زن و در نهایت کمک به بارور نمودن موفق تخمک توسط سلول اسپرم می باشد.

این رخداد فیزیولوژیک سبب می شود که زنان در زمان تخمک گذاری در معرض خطر ابتلا به عفونت و بیماری های مقاربتی مانند ایدز (ویروس HIV) و زگیل تناسلی (ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV) قرار گیرند. متخصصان معتقدند که هورمون جنسی زنانه استروژن همچنین با افزایش احتمال عفونت های قارچی و کاهش پاسخ ایمنی بدن همراه است.


سیکل جنسی زنان معمولا ۲۸ روز است و از اولین روزقاعدگی محاسبه می شود. تخمک گذاری در نیمه سیکل جنسی و تقریبا در روز ۱۴ سیکل انجام می گیرد

درمورد بیماری‌های مقاربتی بیشتر بدانید!

درمورد بیماری‌های مقاربتی


بیماری‌های مقاربتی بیماری‌های عفونی هستند که از طریق رابطه جنسی از شخص به شخص منتقل می‌شود. این بیماری‌ها زنان و مردان در هر سن و با هر پیشینه که رابطه‌ جنسی دارند را متاثر می‌کند.
متاسفانه، این روزها بیماری های مقاربتی در بین نوجوانان بسیار شایع شده است و از آنجا که نوجوانان بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری‌ها هستند، باید یاد بگیرید که چطور از خودتان مراقبت کنید.
بیماری‌های مقاربتی چیزی بیشتر از مایه خجالت است. این بیماری‌ها مشکلات جدی برای سلامتی فرد هستند و اگر تحت درمان قرار نگیرند، موجب آسیب‌های دائمی مثل ناباروری و حتی مرگ (درمورد HIV یا ایدز) می‌شوند.

بیماری‌های مقاربتی چطور منتقل می‌شوند


یکی از دلایل انتقال یافتن این بیماری‌ها این است که مردم فکر می‌کنند فقط زمانی به آن مبتلا به می‌شوند که رابطه جنسی داشته باشند. این اشتباه است. بعضی از بیماری‌های مقاربتی، مثل تبخال یا زگیل‌های تناسلی با تماس پوست با پوست ناحیه آسیب‌دیده هم انتقال می‌یابند.
یک باور اشتباه دیگر درمورد بیماری‌های مقاربتی این است که این بیماری‌ها با رابطه‌ جنسی دهانی و مقعدی منتقل نمی‌شوند. این هم اشتباه است چون ویروس یا باکتری که موجب آن بیماری شده است ازطریق زخم‌ها و جراحت‌های کوچک در دهان یا مقعد و همچنین دستگاه تناسلی وارد بدن می‌شوند.
این بیماری‌ها همچنین به‌ راحتی منتقل می‌شوند چون نمی‌توانید تشخیص دهید کسی به آن مبتلا است یا خیر. در واقع، برخی از این بیماران خودشان هم از ابتلای خود خبر ندارند. این افراد در خطر انتقال بیماری به پارتنر جنسی خود هستند، بدون اینکه حتی از آن خبر داشته باشند.
در زیر به برخی از مواردی که احتمال ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را افزایش می‌دهد اشاره شده است:
• فعالیت جنسی در سنین پایین. هرچه فرد زودتر فعالیت جنسی خود را آغاز کند، احتمال ابتلای او به بیماری‌های مقاربتی بیشتر می‌شود.

• شرکای جنسی زیاد. کسانیکه با افراد مختلف تماس جنسی دارند—نه فقط رابطه جنسی، بلکه هرنوع فعالیت نزدیک—بیشتر در معرض ابتلا هستند تا آنهایی که فقط با یک نفر رابطه برقرار می‌کنند.

• رابطه‌ جنسی حفاظت‌ نشده. کاندوم‌های لاتکس تنها راه جلوگیری از بارداری است که خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را کمتر می‌کند و باید در هر رابطه جنسی مورد استفاده قرار گیرد. اسپرم‌کش‌ها، دیافراگم، و سایر راه‌های جلوگیری از بروز بارداری جلوگیری می‌کنند و در برابر بیماری های مقاربتی تاثیری ندارند.



پیشگیری و درمان بیماری‌های مقاربتی


درمورد بیماری‌های مقاربتی هم مثل بسیاری بیماری‌های دیگر، پیشگیری بهتر از درمان است چراکه پیشگیری از این بیماری ها بسیار راحت‌تر از درمان آن است. تنها راه پیشگیری کامل از این بیماری‌ها خودداری از انجام هرگونه تماس و رابطه‌ جنسی است. اگر فردی قصد انجام رابطه ‌جنسی دارد، بهترین راه برای کاهش احتمال ابتلا به بیماری‌های مقاربتی استفاده از کاندوم است.
کسانی‌ که می‌خواهند رابطه ‌جنسی داشته باشند باید به‌ طور منظم مورد معاینات پزشک زنان و آزمایشات آلت تناسلی مردان قرار گیرند. این‌ کار دو دلیل دارد. اول اینکه این آزمایشات و معاینات این فرصت را به پزشکان می‌دهد آموزشات لازم درمورد این بیماری‌ها و نحوه پیشگیری از آنها در اختیار افراد قرار دهند و دوم اینکه معاینات منظم فرصت بیشتری برای چک کردن ابتلا به بیماری‌های مقاربتی به پزشکان می‌دهد تا در مراحل اولیه این بیماری‌ها را تشخیص داده و تحت درمان قرار دهند.
برای ‌اینکه این آزمایشات و ویزیت‌های دکتر مفید واقع شود، افراد باید به پزشکشان بگویند که قصد شروع رابطه‌جنسی دارند یا قبلاً رابطه داشته‌اند. این مسئله درمورد همه انواع رابطه صدق می‌کند—دهانی، واژنی و مقعدی. و اگر قبلاً رابطه‌ جنسی داشته‌اید، حتی اگر متعلق به خیلی وقت پیش باشد، حتماً به پزشکتان اطلاع دهید.
اجازه ندهید که ترس و خجالت از ابتلا به بیماری‌های مقاربتی جلوی شما را برای مراجعه به پزشک بگیرد. اگر مراجعه به پزشک را به تاخیر بیندازید باعث می‌شود بیماریتان پیشرفت کند و موجب بروز تخریب و آسیب شود. اگر فکر می‌کنید ممکن است به یکی از بیماری‌های مقاربتی مبتلا باشید، یا پارتنری داشتید که به یکی از این بیماری‌ها مبتلا بوده است، حتماً فوراً نزد پزشک بروید.
اگر در حال‌ حاضر پزشکی ندارید یا ترجیح می‌دهید نزد پزشک خانوادگیتان هم نروید، یک پزشک مجرب پیدا کنید تا بتوانید با اطمینان تحت معاینه قرار گیرید.
البته همه عفونت های ناحیه تناسلی با بیماری های مقاربتی ایجاد نمی‌شوند. گاهی‌اوقات افراد علائمی مشاهده می‌کنند که خیلی شبیه به بیماری‌های مقاربتی است، درحالیکه اصلاً تابحال رابطه‌ جنسی نداشته‌اند. برای دخترها، عفونت قارچی به‌راحتی با بیماری های مقاربتی اشتباه گرفته می‌شود پسران هم ممکن است نگران برآمدگی‌های ایجاد شده روی آلت تناسلیشان شوند که مشخص می‌شود جوش یا حساس شدن فولیکول‌های مو هستند. به همین دلیل است که مراجعه به پزشک اهمیت زیادی دارد.